Dzieje Sopotu Tom II 1939-1945

Dzieje Sopotu Tom II 1939-1945 - Piotr Semków

Wczesnośredniowieczne grodzisko w miejscu, gdzie dziś jest ul Haffnera w Sopocie, było tam już w VII wieku. Teraz działa tam skansen archeologiczny, dostępny zwiedzającym. Sama miejscowość pojawiła się w dokumentach w 1186 roku. Ściślej rzecz ujmując, w dokumencie fundacyjnym klasztoru Cystersów, wymienione zostały osady Gręzowa i Sawowia, które były wśród czterech wsi należących do oliwskiego opactwa. Nazwa Świemirowo pojawia po raz pierwszy w dokumencie fundacyjnym księcia gdańskiego Mściwoja I, który w 1214 roku podarował samodzielną wieś, dziś będącą dzielnicą Sopotu klasztorowi norbertanek z Żukowa. Nazwa Sopot pojawia się dopiero w 1283 roku. Wtedy mocą dekretu księcia gdańskiego Mściwoja II wieś trafiła do oliwskich cystersów. Zakonnicy otrzymali ją w zamian za ziemie, które zajęli Krzyżacy. Właścicielem Sopotu byli przez prawie 500 lat, aż do czasu gdy dobra kościelne zostały odebrane po I rozbiorze Polski. Sopot zaczął przekształcać się z wsi w letnisko w połowie . Cystersi wydzierżawili atrakcyjne grunty najbogatszym kupcom z Gdańska, którzy zaczęli budować tam letniskowe dwory z efektownymi ogrodami. Powstawały one głównie w okolicach dzisiejszego skrzyżowania ul. 1 Maja i Bohaterów Monte Cassino z al. Niepodległości. Co ciekawe, dolny taras pozostawał niezamieszkany aż do początków XIX wieku.