Dzieje powszechne ilustrowane 21 tomów

Dzieje powszechne ilustrowane 21 tomów - Ludwik Kubala

1. suplement tom I dzieje najnowsze - 251s.

2. suplement tom II lata 1929-1945 - 258s.

3. suplement tom III lata 1945-1963 - 274s.

4. suplement tom IV dzieje najnowsze - 206s.

5. suplement tom V dzieje najnowsze - 270s.

6. tom I czasy starożytne część pierwsza - 344s.

7. tom II czasy starozytne część pierwsza - 336s.

8. tom III czasy starożytne część pierwsza - 315s.

9.tom IV czasy starozytne część pierwsza - 311s.

10.tom I czasy średniowieczne część druga - 272s.

11.tom II czasy średniowieczne część druga - 284s.

12.tom III czasy średniowieczne część druga - 272s.

13.tom I czasy nowożytne część trzecia - 343s.

14. tom II czasy nowożytne część trzecia - 274s.

15.tom III czasy nowożytne część trzecia -  336s.

16. tom IV czasy nowożytne część trzecia - 311s.

17.tom V czasy nowożytne część trzecia - 319s.

18. tom VI czasy nowożytne część trzecia - 300s.

19. tom VII czasy nowożytne część trzecia - 332s.

20. tom VIII czasy nowozytne część trzecia - 320s.

21. tom IX czasy nowożytne część trzecia - 363s.

Ludwik Kubala urodził się 9 września 1838 r. w Kamienicy. Tam, jak również w zakupionej przez jego rodziców w 1838 r. Łukowicy Łapczyńskiej, przyszły historyk spędził swoje dzieciństwo i wczesną młodość. Do szkoły powszechnej uczęszczał w Starym Sączu, a w latach 1849-1855 do gimnazjum w Nowym Sączu. Klasę VIII przerabiał w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W 1857 zdał egzamin dojrzałości i zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Już jednak po roku nauki w Krakowie przeniósł się na Uniwersytecie w Wiedniu, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym (1858-1861). Brał udział w pracach organizacyjnych powstania styczniowego. Był szefem policji powstaniowej w Krakowie, za co uwięziono go na dwa lata w więzieniu w Josephstadt (15 grudnia 1863 – 18 listopada 1865). W 1863 roku wydał broszurę Uwagi przez Pewnego, w której krytykował Rząd Narodowy[1]. W 1869 z wielkimi trudnościami, mimo posiadanego doktoratu, rozpoczął pracę jako suplent w III gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie. Dopiero w 1872 zdał egzamin na nauczyciela, co opóźniło pisarstwo historyczne rozpoczęte podczas uwięzienia. We wrześniu 1872 wraz z Dominikiem Machnowskim zostały pierwszymi nauczycielami nowo otwartego niższego 4-klasowego C. K. Gimnazjum w Złoczowie[2]