Dzieje Lwowa

Dzieje Lwowa - Leszek Podhorecki

__Spis treści:__ - Gród Lwa - Miasto Kazimierza Wielkiego - Pierwszy rozkwit Lwowa - Trudne lata - Drugi rozkwit miasta (od połowy XVI do połowy VII wieku) - Bastion Rzeczypospolitej - Stolica cesarsko-królewskiej Galicji - Trzeci rozkwit miasta (1870 - 1914) - Pierwsza wojna światowa - Semper fidelis - Czwarty rozkwit miasta w czasach II Rzeczypospolitej - Sowieci we Lwowie - Niemcy we Lwowie - Znowu Sowieci. Lwów założony ok. 1250 roku przez króla Daniela I Halickiego, który nazwał miasto Lwowem na cześć swojego syna Lwa. W latach 1340-1772 w składzie Rzeczypospolitej, od 1434 był stolicą województwa ruskiego Korony Królestwa Polskiego. Od pierwszego rozbioru Polski w 1772 do 1918 pod zaborem austriackim. W okresie zaborów był jednym z najważniejszych ośrodków nauki, oświaty i kultury polskiej oraz centrum politycznym i stolicą Galicji. Po odrodzeniu Państwa Polskiego w 1918 ponownie w jego granicach jako stolica województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej i jedno z pięciu głównych miast Polski, obok Warszawy, Krakowa, Wilna i Poznania. 1939-1945 - niemiecka i sowiecka okupacja Lwowa, zakończona wygnaniem Polaków z miasta i włączeniem go do Ukraińskiej SRR. Od 1991 w granicach republiki Ukraina.