Dzieje Krakowa, Tom I-VI

Dzieje Krakowa, Tom I-VI - Jerzy Wyrozumski

Tom 1. ==Kraków do schyłku wieków średnich== W naszej zbiorowej pamięci Kraków zajmuje miejsce szczególne. W jego dziejach ogniskują się te wartości wielowiekowego dorobku, które uważamy za najbardziej własne, choć z różnych pochodziły źródeł i nawarstwiały się w różnych historycznych okolicznościach. Jego zabytków nie mieścimy tylko w skali wrażeń estetycznych. Są one wszak bliskie naszemu sercu. 1992 r., s. 573 Tom 2. ==Kraków w wiekach XVI-XVIII== Książka poświęcona historii Krakowa w epokach renesansu, baroku i oświecenia. Obejmuje zagadnienia polityczne, społeczne i gospodarcze. 1984 r., s. 669 Tom 3. ==Kraków w latach 1796-1918== Niniejszy tom zamyka się w granicach czasowych ponad stu dwudziestu lat, od momentu włączenia miasta do Austrii po trzecim rozbiorze w styczniu 1796 r. aż do zrzucenia obcego panowania w końcu października 1918 r. 1979 r., s. 435 Tom 4. ==Kraków w latach 1918-1939== Czwarty tom obejmuje okres dwudziestolecia międzywojennego. Tak jak wcześniejsze tomy jest obszerną i wielostronną syntezą historii miasta, prezentuje wszystkie najważniejsze tematy i problemy charakterystyczne dla tych lat. 1997 r., s. 492,Tom 6-2004r.,622str,Tom 5-2002r,488str

W naszej zbiorowej pamięci Kraków zajmuje miejsce szczególne. W jego dziejach ogniskują się te wartości wielowiekowego dorobku, które uważamy za najbardziej własne, choć z różnych pochodziły źródeł i nawarstwiały się w różnych historycznych okolicznościach. Jego zabytków nie mieścimy tylko w skali wrażeń estetycznych. Są one wszak bliskie naszemu sercu. Jerzy Lesław Wyrozumski (ur. 7 marca 1930 w Trembowli) – historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w dziejach średniowiecza, były pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, w latach 1994–2015 sekretarz generalny Polskiej Akademii Umiejętności, członek zarządu Kasy im. Józefa Mianowskiego – Fundacji Popierania Nauki. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Koźlu. Studia historyczne ukończył w 1955 Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat uzyskał w 1963 na podstawie pracy Tkactwo małopolskie w wiekach średnich, w 1981 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1993 profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych. Jego specjalność naukową stanowią dzieje polskiego średniowiecza, zwłaszcza problematyka gospodarczo-społeczna i ustrojowa oraz ruchy społeczno-religijne w Europie. 26 kwietnia 2005 uzyskał tytuł Doctor honoris causa w Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy Wielokrotnie był nagradzany i odznaczany za swoją działalność i naukową twórczość, m.in. Komandorią Orderu św. Sylwestra, i srebrnym medalem Cracoviae Merenti. 9 listopada 2010 otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa za szczególne osiągnięcia w zakresie badań mediewistycznych, zwłaszcza nad dziejami średniowiecznego Krakowa w dziedzinie nauki i techniki. W 2014 otrzymał estoński Order Krzyża Ziemi Maryjnej 4 klasy.