Dzieje Krakowa, t.I–III

Dzieje Krakowa, t.I–III - Jerzy Wyrozumski

Tom I - Kraków do schyłku wieków średnich (573 s., 1992 r.). Tom II - Kraków w wiekach XVI-XVIII (669 s., 1984 r.). Tom III - Kraków w latach 1769-1918 (435 s., 1979 r.).

W pamięci zbiorowej Kraków zajmuje miejsce szczególne. W jego dziejach ogniskują si te wartości wielowiekowego dorobku, które uważamy za najbardziej własne, choć z różnych pochodziły źródeł i nawarstwiały się w różnych historycznych okolicznościach. (fragment Zakończenia). Kraków (łac.: Cracovia, niem.: Krakau, jid.: קראָקע, "Kroke")– miasto położone w południowej Polsce nad Wisłą, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i powierzchni, stolica Polski do 1795 r. i miasto koronacyjne oraz nekropolia królów Polski, od 1000 roku nieprzerwanie stolica diecezji krakowskiej (jednej z pięciu w ówczesnej Polsce), a od 1925 archidiecezji i metropolii, od odzyskania niepodległości w 1918 r. miasto wojewódzkie (od 1998 r. siedziba władz województwa małopolskiego), jest także centralnym ośrodkiem metropolitalnym aglomeracji krakowskiej i Krakowskiego Obszaru Metropolitalnego. W zapisach historycznych Kraków jest uznawany za główne miasto historycznej Małopolski. Leży na obszarze Bramy Krakowskiej, Niecki Nidziańskiej i Pogórza Zachodniobeskidzkiego.