Dzieje kościoła katolickiego w zarysie Tom II 1909 r

Dzieje kościoła katolickiego w zarysie Tom II 1909 r - Władysław Maxymilijan Szcześniak

Władysław Maksymilian Szcześniak (ur. 12 października 1858 w Zakroczymiu, zm. 9 września 1926 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup pomocniczy warszawski w latach 1925–1926. Urodził się 12 października 1958 w Zakroczymiu. Kształcił się w gimnazjum w Warszawie. W latach 1875–1878 studiował w warszawskim seminarium metropolitarnym, następnie do 1882 w Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie otrzymał magisterium z teologii. Święcenia prezbiteratu przyjął 2 września 1880. Od 1885 pogłębiał wykształcenie w Innsbrucku i Rzymie, uzyskując doktorat z teologii. Pracował jako wikariusz w Białej Rawskiej i w parafii św. Antoniego w Warszawie. W latach 1887–1898 był rektorem kościoła św. Józefa w Warszawie, wskutek interwencji władz carskich został przeniesiony na wikariat parafii Świętego Krzyża w Warszawie. Piastował także urząd proboszcza parafii św. Barbary w Warszawie. W 1914 został kanonikiem katedry warszawskiej. Kościół katolicki, Kościół powszechny (gr. katholikos, powszechny) – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich. Kościół katolicki uważa siebie za jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół założony przez Jezusa Chrystusa i jego apostołów blisko 2 tysiące lat temu.