Dzieje Gdańskiego Jasienia

Dzieje Gdańskiego Jasienia - Magdalena Nowicka

Osiedle mieszkaniowe i ogródki działkowe na skraju Pojezierza Kaszubskiego, na wysoczyźnie morenowej. Wieś w 1284 roku nadana przez Mściwoja II rycerzowi Piotrowi, synowi cześnika gdańskiego. Po 1308 wieś krzyżacka, w latach 1400–1438 liczyła około 480 ha, miała karczmę. Od roku 1648 należała do dóbr królewskich Kiełpino. Od lipca 1807 w granicach I Wolnego Miasta Gdańska. W roku 1869 zamieszkiwało go 270 osób . W 1871 istniał folwark oraz 23 zagrody, mieszkało 261 osób. Od 1874 roku Nenkau wchodziło w obręb powiatu gdańskiego jako obszar dworski w okręgu urzędowym Kiełpino. W 1880 w obrębie Nenkau znajdowały się karczma, cegielnie, 20 zagród, mieszkało 270 osób. W roku 1891 grunty majątku, którego właścicielem był Edward Maquet, liczyły 440 ha, funkcjonowała cegielnia. Po I wojnie światowej obszar dworski należał do II Wolnego Miasta Gdańska, mieszkało tu 199 (1923) i 210 (1924) osób, istniał folwark z dworkiem i parkiem, funkcjonowały kuźnia, szkoła i rzeźnia. Po II wojnie światowej zmieniono nazwę na Nenkowo, wieś zasiedlili napływowi Kaszubi i górale. W roku 1951 wieś gromadzka gminy Łostowice w powiecie gdańskim, w 1954 wieś gromadzka powiatu gdańskiego, włączona w granice administracyjne Gdańska 1 I 1973.