Dzieci za drutem kolczastym. Dziewczynka z lodem,1938r.

Dzieci za drutem kolczastym. Dziewczynka z lodem,1938r. - Iwan Sołoniewicz

Iwan Łukjanowicz Sołoniewicz, ros. Иван Лукьянович Солоневич (ur. 1 listopada 1891 w Ciechanowcu, zm. 24 kwietnia 1953 w Montevideo) – rosyjski emigracyjny sportowiec, dziennikarz, publicysta, pisarz, działacz polityczno-społeczny.

Początkowo uczył się w gimnazjum w Grodnie, gdzie należał do polskiego „Sokoła”. Próbował zorganizować rosyjski oddział „Sokoła”, ale wkrótce organizacja rozpadła się. Następnie przeniósł się do Wilna, gdzie ukończył w 1912 roku ukończył gimnazjum. Podczas nauki pomagał ojcu w pracy dziennikarskiej, po czym sam zaczął pisać artykuły sportowe do gazety „Siewiero-Zapadnaja żyzń”. Od jesieni 1913 roku rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Petersburgu. W tym czasie pełnił funkcję sekretarza redakcji gazety „Siewiero-Zapadnaja żyzń”. Ponadto należał do Stowarzyszenia Sportowego „Sanitas”. Grał w piłkę nożną. Współtworzył w Mińku rosyjski „Sokół”. Po wybuchu I wojny światowej zwolniono go ze studiów. Krótko pracował jako urzędnik państwowy w Grodnie, a następnie został dziennikarzem miejscowej gazety „Grodnienskije gubiernskije wiedomosti”. Od lutego 1915 roku był redaktorem gazety „Siewiero-Zapadnaja żyzń”, która wychodziła w tym czasie w Mińsku. We wrześniu tego roku z powodu sytuacji na froncie gazetę zlikwidowano. W tej sytuacji Sołoniewicz został dziennikarzem gazety „Nowoje wriemia”. Poza tym pisał artykuły do pism petersburskich. W 1916 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył w batalionie zapasowym lejbgwardii Pułku Keksholmskiego. Nie trafił jednak na front ze względu na problemy zdrowotne, niosąc służbę w warsztatach na tyłach. W styczniu 1917 roku zwolniono go z armii. W lutym tego roku powrócił na studia. Ponadto z powrotem został dziennikarzem gazety „Nowoje wriemia”.