Dziady Część 2

Dziady Część 2 - Adam Mickiewicz

Druga część Dziadów to właściwie pierwszy utwór w literaturze polskiej, który w tak dużym stopniu podejmuje temat życia i kultury zwykłych ludzi. Dramat czyni nas świadkami pogańsko-chrześcijańskiego obrzędu wspominania zmarłych. Dziady są świętem, podczas którego zgromadzeni zapraszają dusze zmarłych na poczęstunek i oferują modlitwę, by ulżyć im w pośmiertnej tułaczce. U Mickiewicza nie jest to jednak ani wierne odtworzenie rytuału, ani jedynie poetycki zapis ginących zwyczajów. Dla autora odtworzenie święta staje się wezwaniem do przemyślenia sposobu, w jaki rozumiemy świat. Na dodatek w wersji Mickiewicza od początku coś jest nie tak. Pojawiające się dusze odmawiają przyjęcia pokarmu i stopniowo zaczyna wydawać się, że żyjący właściwie nie są w stanie im pomóc. Na święto przybywa widmo, które zakłóca należyty porządek obrzędu. Zjawa milczy, nie reaguje na zaklęcia, żadne znane praktyki nie są w stanie jej przepędzić. Uroczystość w swym właściwym przebiegu zostaje przerwana, a niedopełniony rytuał w wierzeniach ludu zwiastuje kosmiczną katastrofę. Wydanie zawiera balladę Upiór, drugą część Dziadów (pełny tekst obowiązkowy) oraz niedokończoną część pierwszą dramatu. Klasyka z niezłym opracowaniem to seria tekstów literatury pięknej stworzona z myślą o nastoletnich czytelnikach. Opracowanie, zaprojektowane jako krótkie „przerwy w lekturze”, wyjaśnia kontekst powstania utworu, przybliża postać autora, a przede wszystkim pomaga zrozumieć czytany tekst. Utwory wydawane są w okładce ze skrzydełkami, dzięki czemu egzemplarze dzielnie przetrwają wielokrotne podróże w tornistrze. Kremowy papier i szerokie marginesy uprzyjemnią natomiast samo czytanie. Nazwa wydawnictwa – Piszmy po książkach - nawiązuje do kiedyś powszechnej, a dziś zaniechanej praktyki pisania po książkach. Wyobraźcie sobie, że kiedyś w dobrym tonie było podarować znajomemu popisaną książkę! Praktyka ta pozwala na aktywne czytanie – zaznaczanie ważnych fragmentów, komentowanie tego, co przykuło naszą uwagę, wyrażanie zgody lub dezaprobaty, a wszystko to przekłada się na lepsze zrozumienie i zapamiętanie tekstu.