Druga Wojna Światowa, 12 tomów - Winston Churchill
Po wybuchu II wojny światowej premier Chamberlain zaproponował Churchillowi stanowisko ministra bez teki. Ostatecznie jednak Churchill wszedł w skład gabinetu jako Pierwszy Lord Admiralicji. W Royal Navy przyjęto to stwierdzeniem „Winston wrócił!”. Wobec braku jakichkolwiek działań wojennych na froncie zachodnim (tzw. dziwna wojna), jedynymi działaniami wojennymi aliantów zachodnich były właśnie operacje morskie, w których Royal Navy odnosiła drobne sukcesy, ale i dotkliwe porażki. Na polecenie Churchilla przystąpiono do montowania na okrętach marynarki stacji radiolokacyjnych, rozpoczęto tworzenie konwojów i uzbrajanie statków handlowych. Churchill był również autorem planu prewencyjnego zajęcia norweskiego portu Narwik, który dawałby aliantom kontrolę nad przewozem rudy żelaza ze Szwecji. Pozostali członkowie gabinetu zablokowali jednak ten pomysł. Innym jego pomysłem było m.in. zaminowanie Renu (operacja „Royal Marine”).
Po ataku Niemiec na Belgię, Holandię, Luksemburg i Francję 10 maja 1940 i niepowodzeniach w Norwegii rząd Chamberlaina stracił zaufanie społeczeństwa. 10 maja Chamberlain podał swój gabinet do dymisji. Funkcję premiera zamierzano powierzyć lordowi Halifaksowi, ale ten odmówił, uważając że nie będzie mógł efektywnie rządzić, zasiadając w Izbie Lordów. Po naradzie z kierownictwem partii zasiadających w Izbie Gmin Chamberlain zdecydował się wskazać na swojego następcę Winstona Churchilla. Jeszcze tego samego dnia król Jerzy VI powierzył mu misję tworzenia rządu.
Churchill był zdeterminowany prowadzić wojnę z Niemcami do samego końca. W tym celu usunął z gabinetu zwolenników pokoju z Niemcami. Najbardziej wpływowy z nich, lord Halifax, został wysłany jako ambasador do Waszyngtonu. W swoim pierwszym przemówieniu do Brytyjczyków Churchill oznajmił, że „nie ma nic do zaoferowania, tylko krew, trud, łzy i pot” (I have nothing to offer but blood, toil, tears and sweat). Po kapitulacji Francji odrzucił pokojowe propozycje Hitlera. W przededniu bitwy o Anglię zapowiedział: „Obronimy naszą Wyspę bez względu na cenę, będziemy walczyć na plażach, będziemy walczyć na lądowiskach, będziemy walczyć na polach i na ulicach, będziemy walczyć na wzgórzach, nigdy się nie poddamy” (We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender).
Odparcie powietrznej ofensywy Luftwaffe przysporzyło Churchillowi licznych zwolenników. Sam premier o uczestnikach bitwy o Anglię powiedział, że „nigdy w historii wojen tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak niewielu” (Never in the field of human conflict was so much owed by so many to so few). Dzięki dobrym stosunkom z prezydentem USA Franklinem Delano Rooseveltem udało się uzyskać pomoc gospodarczą Stanów Zjednoczonych na zasadach ustawy o pożyczce i dzierżawie (Lend-Lease Act). 14 sierpnia 1941 obaj politycy podpisali na pokładzie pancernika HMS „Prince of Wales” Kartę Atlantycką, która była pierwszym krokiem na drodze do utworzenia Organizacji Narodów Zjednoczonych. Churchill wspierał również ruch oporu w okupowanej Europie. Na jego polecenie utworzono Zarząd Operacji Specjalnych (Special Operations Executive, SOE) z Frankiem Nelsonem na czele.
Churchill wykorzystywał swój talent mówcy, aby zachęcić Brytyjczyków do dalszych poświęceń. Wiele z wypowiedzianych przez niego zdań przeszło do historii. Niektóre przykłady podane są wyżej. Inne słynne zdanie zostało wypowiedziane 10 listopada 1942 i dotyczyło zwycięskiej II bitwy pod El Alamein: „To nie jest koniec. To nie jest nawet początek końca. Ale to jest, być może, koniec początku” (This is not the end. It is not even the beginning of the end. But it is, perhaps, the end of the beginning).
Podczas II wojny Churchill przeżył dwa ataki serca. Pierwszy w grudniu 1941 r., drugi w grudniu 1943. W czasie II wojny światowej jego nazwisko naziści niemieccy umieścili na liście wrogów III Rzeszy tzw. Czarnej Księdze.
Bynajmniej nie oczekuję, że wszyscy zgodzą się z wyrażonymi przeze mnie sądami i dlatego nie zamierzam ograniczać się do sformułowań mogących liczyć na powszechną akceptację. Przedstawiając moje świadectwo, jestem wierny światłu, za którym podążam. Zadałem sobie ogromny trud i uczyniłem wszystko, na co mnie stać, by ustalić wiele faktów, jednak co pewien czas, w rezultacie ujawnienia przejętych dokumentów lub różnych innych odkryć, pojawiają się nieznane informacje rzucające nowe światło na sformułowane przeze mnie wnioski. Dlatego też postanowiłem oprzeć się na ówczesnych , autentycznych zapisach i opiniach wyrażanych w momencie, gdy odpowiedzi na wiele pytań były jeszcze nieznane.
Pewnego dnia prezydent Roosvelt powiedział mi, że prosi publicznie o zaproponowanie jak najtrafniejszej nazwy dla niedawno zakończonej wojny. Odpowiedziałem bez chwili wahania: "Wojna niepotrzebna". W całej historii nie było chyba wojny łatwiejszej do uniknięcia od tej, która właśnie zniszczyła wszystko, co ocalało z poprzednich zmagań. [...]
Dwunastotomowe wydanie polskie, oparte na edycji angielskiej "Penguin Books", której każdy z sześciu woluminów obejmuje dwie księgi.
Tom I - Nadciągająca burza - księga 1 - Od wojny do wojny 1919-1939 - 471 s., 1994 r.
Tom I - Nadciągająca burza - księga 2 - Nierealna wojna 3 września 1939 - 10 maja 1940 - 396 s., 1995 r.
Tom II - Ich najwspanialsza chwila - księga 1 - Upadek Francji - 362 s., 1995 r.
Tom II - Ich najwspanialsza chwila - księga 2 - Osamotnieni - 389 s., 1995 r.
Tom III - Wielka koalicja - księga 1 - Niemcy prą na wschód - 474 s., 1995 r.
Tom III - Wielka koalicja - księga 2 - Wojna przychodzi do Ameryki - 430 s., 1995 r.
Tom IV - Huśtawka losu - księga 1 - Japonia atakuje - 488 s., 1995 r.
Tom IV - Huśtawka losu - księga 2 - Wyzwolenie Afryki - 550 s., 1996 r.
Tom V - Zaciśnięcie pierścienia - księga 1 - Włochy pokonane - 392 s., 1996 r.
Tom V - Zaciśnięcie pierścienia - księga 2 - Od Teheranu do Rzymu - 390 s., 1996 r.
Tom VI - Trium i tragedia - księga 1 - Zwycięstwo nadchodzi - 401 s., 1996 r.
Tom VI - Trium i tragedia - księga 2 - Żelazna kurtyna - 421 s., 1996 r.
