Drogi wodne, 1917 r.

Drogi wodne, 1917 r. - Roman Ingarden

Roman Kajetan Ingarden (ur. 9 sierpnia 1852 w Bojanach k. Czerniowiec, zm. 8 listopada 1926 w Krakowie) – polski inżynier hydrotechnik, ojciec Romana. Urodził się w rodzinie lekarza Edwarda (1814-1882) oraz Anny z Kasprowiczów. W 1871 zdał z wyróżnieniem egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu[1]. Ukończył wydział inżynierii na Politechnice w Wiedniu (1876). Pracował w budownictwie wodnym w Przemyślu, Krakowie i w ministerstwie w Wiedniu. Opracował pierwszy systematyczny projekt regulacji Wisły (1886-89). Wykładał budownictwo wodne w Krakowskiej Szkole Przemysłowej (1891-95). Zaprojektował i przeprowadził budowę sieci wodociągowej dla Krakowa (1898-1900). Pod jego kierunkiem opracowano projekty regulacji karpackich dopływów Wisły i Dniestru. W 1905 stanął na czele departamentu wodnego Namiestnictwa, a następnie całej służby technicznej w Galicji. Był wiceprezesem (1902-09), a następnie prezesem wydziału głównego (1910-12) Towarzystwa Politechnicznego i został jego członkiem honorowym[2]. W 1916 objął kierownictwo sekcji technicznej Biura Odbudowy Kraju. Po odzyskaniu niepodległości objął stanowisko szefa sekcji regulacji rzek w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. W 1919 został prezesem Generalnej Dyrekcji Regulacji Rzek w Ministerstwie Robót Publicznych. W 1924 przeszedł w stan spoczynku i wrócił do Krakowa, gdzie ukończył prace nad generalnym projektem regulacji Wisły.