Dramaty/Ferdydurke/Dzienni 1953-1956/Dziennik 1957-1961/Dziennik 1961-1966/Trans-Atlantyk/Kosmos/Pornografia/Bakakaj

Dramaty/Ferdydurke/Dzienni 1953-1956/Dziennik 1957-1961/Dziennik 1961-1966/Trans-Atlantyk/Kosmos/Pornografia/Bakakaj - Witold Gombrowicz

Dramaty, str. 326, wyd. 1988

Ferdydurke, str. 270, wyd. 1987

Dzienni 1953-1956, str. 371, wyd. 1986

Dziennik 1957-1961, str. 305, wyd. 1986

Dziennik 1961-1966, str. 260, wyd. 1986

Trans-Atlantyk, str. 140, wyd. 1986

Kosmos, str. 149. wyd. 1986

Pornografia, str. 151, wyd. 1986

Bakakaj, str. 202, wyd. 1986

Marian Witold Gombrowicz herbu Kościesza (ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 25 lipca 1969 w Vence) – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg; od 1939 przebywał na emigracji, do 1963 w Argentynie, od 1964 we Francji.

Witold Gombrowicz urodził się jako najmłodsze z czworga dzieci Jana Onufrego herbu Kościesza i Antoniny Marceliny z domu Ścibor-Kotkowskiej herbu Ostoja, w rodzinnym majątku we wsi Małoszyce, w ówczesnej guberni radomskiej. Został ochrzczony 8 września w kościele Wszystkich Świętych we wsi Wszechświęte jako Marian Witold Gombrowicz. Po opuszczeniu dworu w Małoszycach w 1911, Gombrowiczowie przenieśli się do Warszawy. Po ukończeniu Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie (1922) studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (w 1927 r. uzyskał tytuł magistra praw). Przez mniej więcej rok przebywał w Paryżu, niezbyt pilnie przykładając się do studiów w Institut des Hautes Études Internationales. Większą rolę w trakcie pobytu we Francji odegrały kontakty z młodzieżą studencką i wyjazd nad Morze Śródziemne.

Po powrocie do kraju rozpoczął aplikację sędziowską, lecz wkrótce ją porzucił. W latach dwudziestych podejmował próby literackie, ale legendarna powieść, w której formie i tematyce miała się manifestować nieoficjalna strona jego natury, została przezeń zniszczona (patrz: Wspomnienia polskie). Niepowodzeniem zakończyła się również próba napisania powieści popularnej wraz z Tadeuszem Kępińskim. Na przełomie lat 20. i 30. zaczęły powstawać opowiadania, które ukazały się następnie drukiem jako Pamiętnik z okresu dojrzewania. Od chwili debiutu książkowego felietony literackie i recenzje Gombrowicza ukazywały się w prasie, głównie w „Kurierze Porannym”. Brał udział w spotkaniach grupy młodych pisarzy i intelektualistów w warszawskich kawiarniach Zodiak i Ziemiańska. Rozgłos w kołach literackich nadało mu opublikowanie powieści Ferdydurke.