Doświadczenie niepełnosprawności i choroby przewlekłej w perspektywie jednostki i rodziny

Doświadczenie niepełnosprawności i choroby przewlekłej w perspektywie jednostki i rodziny - Wiesław Wojcik

Doświadczanie niepełnosprawności, całościowych zaburzeń rozwojowych czy choroby przewlekłej jest doświadczeniem cierpienia, które nie musi czynić ludzkiego życia bezsensownym. Choć, trudno pogodzić się z tym doświadczeniem - wszak naturalnym dążeniem człowieka jest unikanie cierpienia - ma ono kluczowe znaczenie w perspektywie egzystencjalnej, które wiąże się z gotowością osoby cierpiącej do odniesienia go do ważnych dla niej wartości. Wówczas możliwe staje się uchwycenie sensu takiego właśnie trudnego do zaakceptowania losu. Jest to perspektywa homo patiens, człowieka doświadczającego cierpienia, który - w myśl Viktora Frankla - rozwija w sobie zdolność odwagi cierpienia (...) Perspektywa homo patiens zakłada aktywną postawę wobec cierpienia i kształtowanie siebie w tym najtrudniejszym dla człowieka doświadczeniu. Nakreśla też kluczowe znaczenie towarzyszenia osobie cierpiącej, wspieranie jej na wszelkie możliwe sposoby opiekuńcze, terapeutyczne, rewalidacyjne, rehabilitacyjne, a także duchowe. Ma ono moc odsłaniania tajemnicy ludzkiego istnienia, którego istota nieodmiennie tkwi w zdolności do transcendowania siebie, indywidualnego doświadczenia nawet, jeśli jest ono przeniknięte cierpieniem.