Dokument Kriegsmarine Westerplatte 4 48

Dokument Kriegsmarine Westerplatte 4 48 -

Książka zawiera bowiem dokumenty niemieckich jednostek atakujących Westerplatte - dziennik pokładowy "Schleswiga - Holsteina", raporty kompanii szturmowej, która atakowała Westerplatte 1 września i inne tego rodzaju materiały. O dziwo, dało się z tego złożyć rzecz zdatną do zwyczajnej lektury, a nie tylko do wykorzystywania w pracach naukowych. Sporo tu treści ciekawych - jak choćby kwestie wywieszenia przez obrońców białej flagi już na początku walk, prawdopodobnego rozstrzelania przez obrońców żołnierza, który to zrobił (choć działał na rozkaz Sucharskiego) i tym podobnych. Do tego opisy świadczące o tym, jak marne Niemcy mieli rozeznanie o przeciwniku (informacje o bunkrach a'la Linia Maginota, z całym systemem tuneli podziemnych). Poza tym zasygnalizowane (bo wszystko wszak pisane językiem dokumentów) tarcia na linii polityków i wojskowych - ci pierwsi życzyli sobie jak najszybszego zdobycia Westerplatte, ci drudzy - woleli metodycznie i powoli zmiękczać polską obronę. Ciekawe, choć chyba najsmutniejsze są informacje dodatkowe o tym, jak to po wojnie władze komunistyczne, jeszcze w latach 80 utrudniały kontakty kombatantów z obu stron. Duży jest rozdźwięk, gdy trzeba by dokonać porównania z polskimi opracowaniami popularnymi na temat Westerplatte, które wychodziły jeszcze w latach 80 i 90 - sam takie czytałem młodszym będąc. Pamiętam, że wynikało z nich, iż do szturmów dochodziło niemal codziennie. Tymczasem jedynie pierwszego września miało miejsce sensu stricte natarcie, po którym Niemcy cofnęli się z solidnie skopanym zadkiem. Do drugiego natarcie nie doszło, bo 7 września Westerplatte skapitulowało. Tak samo pisano wówczas, że obrona ta wiązała potężne siły Niemieckie. Cóż, gdyby takie tam były, to Westerplatte byłoby niemieckie już 1 albo 2 września. Generalnie - rzecz świetna i było bardzo dobrze, gdyby wydano w Polsce podobne publikacje poświęcone innym wrześniowym bitwom. Obrona Modlina, Warszawy, Lwowa, bitwa nad Bzurą czy obrona Mławy zasługują na to. A że przyjdzie czasem obalić kilka mitów? No cóż, minęło 70 lat, czas na to najwyższy...