Dobrowolski Stanisław R. - Stara Warszawa. Dwanaście ilustracji Antoniego Uniechowskiego

Dobrowolski Stanisław R. - Stara Warszawa. Dwanaście ilustracji Antoniego Uniechowskiego - Stanisław Dobrowolski

Teka zawiera plansze Hotel Bristol - 1900 Ślizgawka w Ogrodzie Saskim - 1890 Przechadzka w Ogrodzie Saskim - 1870 "Gruba Kaśka" - 1870 W Łazienkach - 1878 Dworzec Wiedeński - 1890 Kolejka Wilanowska - 1898 Statkiem na Bielany - 1880 Ulica Rycerska - 1880 Plac Zamkowy - 1880 Gazeciarze - 1900 Targ na Mariensztacie - 1890 W pierwszych wiekach państwa polskiego Warszawa, bo tak była wówczas nazywana, stanowiła jedynie małą osadę, a później siedzibę Książąt Mazowieckich. W czasach, gdy centrum Polski skupiało się wokół Gniezna i Poznania, nikt by nie podejrzewał, że za 500 lat stolicą będzie miasto położone w krainie mazowieckiej. W miarę podbojów nowych ziem stolicę przeniesiono do Krakowa i wydawało się, że jest to miejsce idealne dla Królów Polski. Do Krakowa przyjeżdżali najwybitniejsi artyści, budowniczowie i Dworzanie. Mimo uroku i dość dobrego położenia sytuacja polityczna zmusiła ówczesnego Króla Zygmunta III Wazę do przeniesienia stolicy. Chodziło o Unię Lubelską, dzięki której ziemie królestwa znacznie się powiększyły. Na nową stolicę wybrano właśnie Warszawę, gdyż była znacznie bliżej Litwy, a warszawski zamek będący domem Książąt Mazowieckich znakomicie nadawał się dla Króla. Oczywiście wcześniej przebudowano go jeszcze. Na pamiątkę Unii, która dała Warszawie stołeczność –w hołdzie dla polskiego Monarchy utworzono wysoką kolumnę i ustawiono ją tuż przed gmachem Zamku Królewskiego na Zamkowym Placu a kilkaset lat później na południowym krańcu miasta utworzono Plac Unii Lubelskiej. W 1596 roku Warszawa stała się centrum Wielkiej Rzeczypospolitej, której granice w XVI wieku rozciągnęły się od Bałtyku aż po Morze Czarne. Odtąd miasto było gwarantem niepodległości wszystkich ziem polskich. ! Uwagi: Oprawa zarysowana i przybrudzona. Brzegi stron minimalnie zakurzone.