Die Volkstrachten in Oberschlesien,1935r.

Die Volkstrachten in Oberschlesien,1935r. - E.Grabowski

Urodził się 10 marca 1876 roku, w rodzinie hrabiego Michała Maksymiliana (1845-1918) i Marii z domu Światopełk-Zawadzkiej herbu Lis (1850-1920). Jego rodzeństwem byli Seweryn (1874-1947), Stefan (1877-1946), Zygmunt (1880-1954), Henryk (1884-1944), Emil (1886-1944).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 11 września 1919 roku Naczelny Wódz mianował go pełniącym obowiązki zastępcy inspektora Wojskowej Straży Granicznej[1].

Brał udział w wojna polsko-bolszewickiej. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie miasta Warszawa[2]. Był członkiem Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zasiadł w składzie Komisji Orzekającej Odznaki Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Departamencie IV Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Ułanów Krechowieckich[3].