Dagny Juel Przybyszewska

Dagny Juel Przybyszewska - Aleksandra Sawicka

Dagny, norweska małżonka Stanisława Przybyszewskiego, choć zmarła ponad sto lat temu, funkcjonuje w świadomości kulturowej jako egzotyczna femme fatale, muza artystów z kręgu cyganerii Berlina i Krakowa, zastrzelona w niewyjaśnionych okolicznościach przez młodego kochanka. Jej nazwisko łączy się - oprócz osoby "genialnego Polaka" - również z innymi indywidualnościami epoki - Munchem, Strindbergiem, Vigelandem czy Boyem-Żeleńskim. Książka Aleksandry Sawickiej jest próbą dotarcia do prawdziwego wizerunku Dagny. Autorka, bazując na nieznanych dotąd materiałach archiwalnych, stara się pokazać tę postać w całkiem nowym świetle: nie tylko jako muzę bohemy, ale także artystkę - tłumaczkę, pisarkę, animatorkę kultury - niepozbawioną własnych ambicji i dążeń. **Dagny Juel Przybyszewska** (ur. 8 czerwca 1867 w Kongsvinger, zm. 5 czerwca 1901 w Tyflisie) – norweska pisarka, pianistka, tłumaczka, autorka dramatów, utworów poetyckich prozą i wierszy, muza artystów końca XIX wieku. Pozostawiła po sobie skromny dorobek literacki. Jest autorką czterech dramatów: Den sterkere (Silniejszy), Når solen går ned (Kiedy słońce zachodzi), Synden (Grzech) i Ravnegård (Krucze gniazdo / Krukowisko), opowiadania Rediviva, czternastu wierszy oraz czterech utworów poetyckich prozą (Sing mir das Lied vom Leben und vom Tode..., Et la tristesse de tout cela, oh, mon âme.., In questa tomba oscura..., I tusmørket (O zmierzchu)). Część z nich zostało opublikowanych za życia autorki na łamach krakowskiego „Życia” i norweskiego „Samtiden” (współczesność). Przekładów utworów dokonał Stanisław Przybyszewski we współpracy ze Stanisławem Lackiem.