Dach świata. Podroż po Pamirze, t. 2, 1930 r.

Dach świata. Podroż po Pamirze, t. 2, 1930 r. - Wieniedikt Jerofiejew

W Pamir przez Góry Zaałajskie prowadzą tylko dwie drogi. Klasyczna – przez przełęcz Kyzyłart (jedyna do dzisiaj) i przełęcz Tersagar prowadząca do „Niezbadanej Ziemi” czyli do moreny lodowca Fedczenki i okolic. Stąd idąc ścieżkami kiików i archarów przez totalne pustkowia można dojść wzdłuż rzeki Kaindy i Bałandkiik lub Zułumart do jeziora Kara-kuł. Po drodze nie spotkasz nikogo.

Drogą klasyczną, jak większość poprzednich wypraw, ekspedycja geologów z Władimirem Jerofiejewem (autorem relacji Pamir – Dach Świata) dostała się do Pamiru Wschodniego. Krainy o księżycowym krajobrazie, sporadycznie zamieszkałej przez koczujących Kirgizów, której pokonanie wiązało się z szeregiem niebezpieczeństw. Największym zagrożeniem dla karawan byli basmacze. Drugim – niezwykle surowy klimat bez możliwości zdobycia pożywienia po drodze poza polowaniami na kiiki i archary. Wielkim problemem była dostępność paszy dla koni i zwierząt jucznych oraz opału. Stąd karawany wszystko, co potrzebne wiozły ze sobą.