Czytania polskie, t. I i III, 1923r i 1925r.

Czytania polskie, t. I i III, 1923r i 1925r. - Marjan Reiter

Tom I - 1925r. 223s. Tom III - 1929r. 254s.

Reiter Marian (1874–1943), pedagog, historyk literatury. Ur. 2 VII we wsi Wołczkowce (pow. Złoczów), był jednym z trojga dzieci Karola, oficjalisty dworskiego, i Honoraty z Dolińskich. 

Równolegle z działalnością pedagogiczną kontynuował R. w latach przed pierwszą wojną światową badania historycznoliterackie. Przejawiały się one w drobnych, przyczynkarskich artykułach ogłaszanych głównie w „Pamiętniku Literackim” a także w „Ateneum” i innych pismach. Interesował się zwłaszcza Krasińskim (m. in. artykuł Kiedy została napisaną „Nie-Boska komedia” Z. Krasińskiego?, „Przegl. Liter.” 1897 nr 17–18), prostował błędy dotychczasowych wydań korespondencji Mickiewicza w rozprawce Chronologia listów A. Mickiewicza zamieszczonej w „V Sprawozdaniu Dyrekcji C. K. Gimnazjum w Podgórzu za r. szk. 1903” (Kr. 1903); listy te wydał wraz z przemówieniami poety w r. 1913 jako tomy X–XII „Dzieł wszystkich” ogłoszonych przez Tadeusza Piniego. Zabierał też głos Jeszcze w sprawie autorstwa „Roksolanek” („Pam. Liter.” 1905), w „Bibliotece Macierzy Polskiej” opublikował popularną książeczkę Stanisław Staszic (Lw. 1906). Należał również do grona wydawców wykładów uniwersyteckich R. Pilata „Historia literatury polskiej od czasów najdawniejszych do r. 1815”. W r. 1913 ogłosił przekład „Rozmyślań” Marka Aureliusza (Lw., Wyd. 5 w r. 1984). W r. 1903 został wybrany na członka Komisji do Badań w Zakresie Historii Literatury i Oświaty w Polsce AU.

W czasie drugiej wojny światowej R. przebywał nadal w Warszawie, w l. 1941–2 w mieszkaniu Reiterów mieszkał i zmarł Cyryl Ratajski, główny delegat Rządu RP na Kraj. R. zmarł w Warszawie 30 VI 1943 po kilkuletniej chorobie serca. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.