Cztery wieki fraszki polskiej

Cztery wieki fraszki polskiej -

„Cztery wieki fraszki polskiej” Juliana Tuwima to obszerna antologia polskich fraszek wydana po raz pierwszy w 1937 roku w Warszawie przez J. Przeworskiego, z wyborem i wstępem samego Tuwima oraz przedmową Aleksandra Brücknera. Książka prezentuje kilkaset utworów fraszkowych ułożonych chronologicznie od najwcześniejszych przykładów XVI w. — takich autorów jak Mikołaj Rej, Jan Kochanowski i Sęp Szarzyński — przez twórców późniejszych epok, w tym Ignacego Krasickiego, Adama Mickiewicza, Cypriana Norwida, aż po utwory współczesne autorstwa m.in. Juliana Tuwima i Mariana Hemara. Antologia ukazuje rozwój formy fraszki w polskiej literaturze, jej różnorodność tematyczną od satyry i humoru po refleksje filozoficzne, i zawiera liczne winiety oraz zdobniki typograficzne inspirowane tradycją polskiej książki XVI–XVII w., a układ graficzny opracował Kazimierz Piekarski. Książka stanowi zarówno źródło wiedzy o historii fraszki, jak i cenną kolekcję przykładów tej krótkiej formy literackiej z kilku stuleci polskiej twórczości.