Cudzoziemka, 1936 r.

Cudzoziemka, 1936 r. - Maria Kuncewiczowa

Maria Kuncewiczowa z domu Szczepańska (ur. 30 października 1895[1] w Samarze, zm. 15 lipca 1989 w Lublinie) – polska pisarka. Była córką Józefa Szczepańskiego, dyrektora Gimnazjum Polskiego w Płocku. Studiowała literaturę i muzykę w Krakowie, Warszawie i Paryżu. Publikowała m.in. na łamach tygodników Bluszcz, Kobieta współczesna, Wiadomości Literackie. Debiutowała w 1918 opowiadaniem Bursztyny (Pro Arte et Studio nr 13), pierwszą książkę opublikowała w 1926, był to popularny szkic historyczny poświęcony cesarzowej Cixi pt. Tseu-Hi, władczyni bokserów. W następnych latach pisała powieści, opowiadania i felietony. Po 1939 mieszkała we Francji, Anglii i USA. W latach 1962–1968 wykładała literaturę polską na University of Chicago. Od ok. 1969 mieszkała w Kazimierzu nad Wisłą, w latach 1970–1984 miesiące zimowe spędzała we Włoszech. Laureatka licznych nagród. W maju 1989 roku Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie przyznał jej tytuł doktora honoris causa[2]. Jej najbardziej znane dzieło to Cudzoziemka, uważana za jedną z najwybitniejszych powieści psychologicznych dwudziestolecia międzywojennego. Kuncewiczowa opracowała też anglojęzyczny przewodnik po literaturze polskiej The Modern Polish Prose (1945) oraz antologię polskiej literatury współczesnej w języku angielskim The Modern Polish Mind (1962). Dom w Kazimierzu Dolnym, który zamieszkiwała Maria Kuncewiczowa, zwany Kuncewiczówką, stanowi od 2005 oddział Muzeum Nadwiślańskiego.