Cicha kobieta Opowieści pałacowe

Cicha kobieta Opowieści pałacowe - Krzysztof Raducha

Cicha kobieta. Opowieści pałacowe to zbiór opowiadań, legend związanych z pałacami i dworami, które autor odwiedził w trakcie swoich wędrówek. Jak twierdzi Skryba, każdy szanujący się pałac powinien mieć w swoim CV jakąś przyzwoitą legendę. Czasem są one mroczne, innym razem ocierają się o jarmarczny humor. Każde opowiadanie ukazuje inną stronę ludzkich emocji, wyborów. Mimo że akcja opowiadań osadzona jest w przeszłości, to ich przesłanie pozostaje często nader aktualne i zachęca do refleksji nad zdradą, miłością czy potrzebą nauki i wyciągania wniosków z wydarzeń historycznych. Krzysztof Raducha (rocznik 1963) – mąż, ojciec, pasjonat turystyki rowerowej, fotograf, gawędziarz i autor albumów fotograficznych, związany szczególnie z Podlasiem i wschodnią Polską. Pochodzi z Zambrowa, przemierza na rowerze malownicze zakątki Mazowsza, Lubelszczyzny, Podkarpacia i przede wszystkim Podlasia, które darzy wyjątkową miłością. Jego podróże to nie tylko odkrywanie zapomnianych miejsc, ale także dokumentowanie ich na niezwykłych fotografiach oraz za pomocą barwnych opowieści, którymi jako Skryba dzieli się na blogu „Kuryer Dworski”. Jest autorem dziesięciu albumów fotograficznych, w których uwiecznia urok polskich krajobrazów i architektury. Jego zamiłowanie do historii i lokalnych legend zaowocowało m.in. zwycięstwem w konkursie „Wirtualna Galeria Zambrowskich Legend” za opowieść Zambrowska Maryjka. Laureat konkursu „Osobowość Roku”. Czasem jego gawędy można było przeczytać w polonijnej prasie. Regularnie spotyka się z czytelnikami, dzieląc się z nimi swoją pasją, miłością i próbując zainspirować innych do tego, by przesiedli się na rower i ruszyli w podróż. Jak sam twierdzi, każda przygoda zaczyna się od przekroczenia progu domu. W jego twórczości od pewnego czasu pojawia się wyjątkowy bohater – rudy kot Lucek, kochany przez wszystkich współwłaściciel, może nawet właściciel domu. Ten kudłaty czworonóg bywa inspiracją do literackich wtrąceń, czym nadaje opowieściom nieco humoru i ciepła.