Chwin Stefan - Kartki z dziennika

Chwin Stefan - Kartki z dziennika - Stefan Chwin

W Kartkach z dziennika Chwin silnie akcentuje pragnienie, by pogodzić sztukę z normalnością, by ustanowić sztukę w obrębie tego, co zwykłe, normalne, codzienne, spokojne, i by nie pojmować twórczości jako wykraczania poza normę. Normalność tworzą u Chwina krawat i nicość. Z jednej strony forma, z drugiej – przepaść. Ale skoro życie pomimo wszystko jest nie do zniesienia, to „najuczciwsza, najczystsza byłaby literatura odzierająca z nadziei, podsycająca bunt, wzbudzająca metafizyczne mdłości i odrazę do świata”. Dlaczego, pyta Chwin sam siebie, takiej książki nie napisał? „Ponieważ wiem, że należy trzymać się w ryzach”. Pisarz wie tedy wszystko, ale nie może mówić prawdy, aby nie odbierać nadziei innym. Należę do licznego grona wiernych czytelników książek Chwina. Nieco samozwańczo chciałbym w imieniu tych czytelników powiedzieć, że autor Hanemanna nie musi wstrzymywać pióra, nie musi obawiać się, że napisawszy całą prawdę o mrocznej stronie życia, odbierze nam wiarę w sens egzystencji. Może napisać taką powieść, jaką chce – wielką i mroczną, taką, w której wyłoży wszystko. - Przemysław Czapliński ! Uwagi: Okładka lekko zarysowana i zabrudzona, rogi wytarte, grzbiety stron lekko przybrudzone. Jedna ze stron uszkodzona.