Chopin et L'Italie, 1947 r.

Chopin et L'Italie, 1947 r. - Ludwik Bronarski

Ludwik Ryszard Marian Bronarski (ur. 13 kwietnia 1890 we Lwowie, zm. 9 listopada 1975 we Fryburgu) – polski muzykolog i pianista.Bronarski był synem radcy rządowego Juliusza i Marii Nikisch. Ukończył IV gimnazjum we Lwowie (1909), następnie studiował kompozycję, muzykologię i grę na fortepianie na uniwersytecie w Wiedniu (1909-1913) – wśród jego pedagogów był m.in. muzykolog austriacki Guido Adler. W 1914 osiadł na stałe we Fryburgu. Kontynuował na tamtejszym uniwersytecie studia muzykologiczne u Petera Wagnera, uwieńczone doktoratem w 1919 (na podstawie pracy Die Lieder der heiligen Hildegard ein Beispiel zur Geschichte der geistlichen Musik der Mittelalters). Jednocześnie od 1914 był profesorem Konserwatorium we Fryburgu, kierownikiem Zakładu Teorii i Historii Muzyki (wykładał historię muzyki polskiej oraz teorię muzyki); prowadził klasę fortepianu. Przeszedł na emeryturę w 1967. W 1948 został członkiem-korespondentem PAU, od 1950 był członkiem Komisji Muzykologicznej akademii. Należał także m.in. do Związku Kompozytorów Polskich oraz Chopin-Gesellschaft w Wiedniu (członek honorowy). Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.