Opieński Henryk - Chopin, 1925 r.

Opieński Henryk - Chopin, 1925 r. - Henryk Opieński

Pisząc książkę o Chopinie dla najszerszych kół czytelników, uważałem za wskazane odstąpić od utartej drogi przedstawiania wiadomości z życia wielkiego artysty w chronologicznym porządku i zakończenia naukowym rozbiorem jego dzieł wszystkich, gdyż tak pojęte zadanie nie odpowiadałoby, według mego przekonania, celowi tej książki. ( Wstęp) Henryk Opieński Kompozytor, dyrygent i muzykolog. Urodzony 13 stycznia 1870 w Krakowie, zmarł 21 stycznia 1942 w Morges (Szwajcaria). Od 1884 uczył się gry na skrzypcach u Wincentego Singera w Szkole Muzycznej Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. Następnie, w latach 1888-92, studiował chemię na Politechnice w Pradze oraz kontynuował naukę gry na skrzypcach pod kierunkiem Ferdinanda Lachnera w tamtejszym Konserwatorium. Po powrocie do kraju, od 1892 do 1894 studiował kompozycję w klasie Władysława Żeleńskiego w Konserwatorium Krakowskim. W 1895 wyjechał do Paryża i przez dwa lata doskonalił swoje umiejętności gry na skrzypcach u Władysława Górskiego oraz w zakresie kompozycji pod kierunkiem Zygmunta Stojowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego (z którym od tego czasu łączyła go przyjacielska więź). Od 1897 do 1898 przebywał w Berlinie, gdzie kontynuował studia u Heinricha Urbana (kompozycja) oraz pracował jako skrzypek w orkiestrze tamtejszej Opery. W 1898 ponownie udał się do Paryża dla pogłębienia studiów teoretycznych u Vincenta d'Indy'ego w Schola Cantorum. Równocześnie, od 1899 do 1901, grał w Orkiestrze Édouarda Colonne'a.