Chemia nieorganiczna, 1932 r.

Chemia nieorganiczna, 1932 r. - Jan Zawidzki

Zawidzki Jan Wiktor (1866-1928), fizykochemik. Profesor Akademii Rolniczej w Dublanach (1907-1916), UJ (1916-1917), Politechniki Warszawskiej (1917-1928. 1917-1920 jej rektor). Członek AU (od 1918). Prowadził badania nad kinetyką chemiczną i autokatalizą. Sposób postępowania ten składa się z czterech części. W pierwszych trzech w tryb współczesny omówiono podstawy chemii nieorganicznej, systematykę detalów,oraz chemię pierwiastków chwilowych. W części czwartej przedstawiono ważne problemy z pogranicza chemii nieorganicznej, organicznej i biochemii. Na końcu każdego rozdziału umiejscowiono repetytorium wraz z zestawem pytań kontrolnych. Chemia nieorganiczna – chemia wszystkich związków nie zaliczanych do organicznych, czyli nieorganicznych. Strony pożółkłe. Kryteria podziału na chemię nieorganiczną i organiczną ewoluowały na przestrzeni czasu. Współcześnie według IUPAC przyjmuje się, że jest to chemia wszystkich związków, w których nie występuje wiązanie węgiel-wodór. Na granicy chemii nieorganicznej i organicznej znajduje się chemia metaloorganiczna i chemia związków kompleksowych. Chemia nieorganiczna chemia fizyczna chemiczna analiza jakościowa związków nieorganicznych kinetyka reakcji chemicznych mineralogia reakcje utleniania-redukcji właściwości i reakcje związków nieorganicznych, czyli: pierwiastków w stanie czystym kwasów zasad soli związków kompleksowych innych związków chemicznych niebędących związkami organicznymi Tom I - 628 s. Tom II - 732 s.