Charaktery, 1911r.

Charaktery, 1911r. - Bruyere La

Inspiracją dla La Bruyère'a było dzieło filozofa greckiego Teofrasta. Bezpośrednim źródłem zawartych w Charakterach obserwacji był jednak dziesięcioletni pobyt autora na dworze rodziny Kondeuszów, gdzie był początkowo prywatnym nauczycielem, a następnie dworzaninem. Dokonywanie prostych analiz i kreślenie portretów psychologicznych, tworzenie celnych aforyzmów, dyskusje na tematy filozoficzne były popularną rozrywką w eleganckich salonach arystokratycznych XVII- i XVIII- wiecznej Francji. Sam autor utrzymywał, że celem szczegółowej analizy społecznej, jakiej efekty przedstawił w utworze, było dojście do wniosków przedstawionych w rozdziałach poświęconych krytyce niewiary i doskonałemu władcy. Krytyka późniejsza uznała je jednak za wstawione w tekst sztucznie, w celu odwrócenia uwagi władz świeckich i duchownych od wymowy całości utworu, krytycznego wobec rzeczywistości współczesnej La Bruyère'owi. La Bruyère mógł w swoim dziele naśladować Maksymy de la Rochefoucaulda, lub przynajmniej ich konwencję literacką: tekst nieciągły, bezpośrednie przekazywanie własnych refleksji i przemyśleń, formułowanie ich w formie chwytliwych maksym lub sugestywnych obrazów-przykładów.