Catechismus ex decreto concilii tridentini , 1867 r.

Catechismus ex decreto concilii tridentini , 1867 r. - PII V. Pontificis Maximi

Sobór trydencki – sobór powszechny Kościoła katolickiego, który miał miejsce w latach 1545–1563.

Sobór był odpowiedzią na narastającą potrzebę reform w Kościele katolickim, który podjął się ich w odpowiedzi na reformację. Jest uznawany za początek okresu kontrreformacji. Odbył się w mieście Trydent (północne Włochy).

1. potwierdzono obecność Chrystusa w Eucharystii na Mszy św. jako ofiary,
2. potwierdzono znaczenie wszystkich siedmiu sakramentów,
3. potępiono predestynację – tezę głoszącą, iż los pośmiertny człowieka jest odgórnie wyznaczony przez Boga (jedna z podstawowych nauk i założeń kalwinizmu),
4. podtrzymano koncepcję wolnej woli, zdolnej samodzielnie wybrać dobro,
5. potępiono indywidualne interpretowanie Pisma Św.,
6. uznano Biblię i Tradycję Kościoła za równoważne źródła wiary,
7. zakazano kumulacji beneficjów,
8. zakazano nepotyzmu – obsadzania stanowisk kościelnych przez krewnych kleru,
9. wprowadzono księgi metrykalne (rejestrowano śluby, chrzty, pogrzeby),
10. stopniowo wprowadzano języki narodowe w czytaniach, lecz modlitwy pozostały odmawiane po łacinie,
11. potępiono nauki Lutra,
12. ujednolicono liturgię,
13. zobowiązano biskupów do przebywania w diecezjach, proboszczów do przebywania w parafiach, zakazano kumulacji stanowisk kościelnych.