Budowniczy tła scenicznego

Budowniczy tła scenicznego - Iwo Gall

Reżyser, scenograf, pedagog. Urodził się 1 kwietnia 1890 roku w Krakowie. Zmarł 12 lutego 1959 roku w Krakowie.
Ukończył Akademię sztuk pięknych w Krakowie. Uczył się tam pod kierunkiem Józefa Mehoffera. Jeszcze w okresie gimnazjalnym oraz w czasie krakowskich studiów był związany z "Zielonym Balonikiem", brał udział w niektórych programach kabaretu, tworzył rysunki satyryczne i karykatury. Później studiował w Berlinie i w Wiedniu.Był synem kompozytora Jana G. i Marii z Wójcikiewiczów, mężem Róży Łuszczkiewicz , potem aktorki Haliny Gall. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, a następnie kontynuował studia w Berlinie i Wiedniu. Podczas I wojny świat. przebywał w Wiedniu i współpracował z tamtejszym T. Polskim, przygotowując m.in. scenografię Hamleta i Sędziów. Potem mieszkał we Lwowie, w 1918 wrócił do Krakowa, gdzie 1921–22 współpracował z T. im. Słowackiego projektując m.in. kostiumy do Strasznych dzieci i scenografię Horsztyńskiego. W 1923–29 współpracował z T. Reduta (najpierw w Warszawie, od 1925 w Wilnie). W okresie pracy w Reducie projektował nie tylko scenografię wielu przedstawień, ale także urządzenie wnętrza teatru, stroje robocze i czuwał nad całokształtem spraw plastycznych. Najważniejszymi osiągnięciami tego okresu były opracowania scenograficzne Wielkanocy i Księcia Niezłomnego pomysłowo przystosowane do zmiennych warunków, w jakich trzeba było występować podczas objazdów, a także ekspresjonistyczna scenografia Snu. Pierwszą jego samodzielną inscenizacją byli Sędziowie (1927). W 1928–30 G. współpracował ze Studiem Hebrajskim w Wilnie, z t. Jaskółka w Warszawie, a dorywczo z T. Wołyńskim w Łucku. W 1930–32 pracował w warsz. T. Ateneum, gdzie przygotował m.in. scenografię Zemsty, w 1932 inscenizował w T. im. Żeromskiego Tamtego. W tym okresie wyjeżdżał za granicę, m.in. do Wiednia, Pragi, Berlina, Drezna (1929) i Paryża (1931). W 1932–35 był dyr. T. Kameralnego w Częstochowie, w sez. 1935/36 kierował zorganizowanym przez siebie w Warszawie Stołecznym T. Powszechnym (podległym TKKT), a w 1936–38 był dyrektorem T. im. Bogusławskiego w Kaliszu (w sez. 1937/38 wraz z M. Lenkiem). W sez. 1938/39 przebywał w Warszawie. Podczas II wojny świat. zorganizował w 1941 w Warszawie tajne studio dramatyczne, które istniało do wybuchu powstania (1 sierpnia 1944), a od kwietnia 1945 wznowiło działalność w Krakowie. Od października 1946 G. kierował T. Wybrzeże, z którego uczynił bardzo żywotny ośrodek teatralny. Jego inscenizacja Homera. Orchidei (1946) wywołała zainteresowanie w całym kraju. Jak wam się podoba (1947), wystawione także w Warszawie na Konkurs