Budownictwo wojskowe 1918 - 1935 Tom 1 i 2 1936 r.

Budownictwo wojskowe 1918 - 1935 Tom 1 i 2 1936 r. -

Tom 1 574s.

Tom 2 807s

Dwutomowe dzieło „Budownictwo wojskowe 1918–1935”, wydane w 1936 roku, to jedna z najważniejszych publikacji opisujących wysiłek organizacyjny i inżynieryjny Wojska Polskiego w okresie międzywojennym. Książka powstała w momencie, gdy II Rzeczpospolita kończyła etap odbudowy i unifikacji struktur wojskowych, a jednocześnie przygotowywała się do nowych zagrożeń. Autorzy – oficerowie i specjaliści wojskowi – przedstawili w niej całościowy obraz tego, jak od podstaw tworzono polską infrastrukturę obronną po odzyskaniu niepodległości.

Tom pierwszy koncentruje się na fundamentach organizacyjnych i technicznych budownictwa wojskowego. Opisuje chaos odziedziczony po zaborach: różne standardy budowlane, odmienne przepisy, brak jednolitego systemu planowania i ogromne braki materiałowe. Autorzy pokazują, jak w latach 1918–1921 tworzono pierwsze regulacje, jak scalano obiekty poarmijne, jak adaptowano koszary rosyjskie, pruskie i austriackie, a także jak budowano nowe obiekty w miejscach, gdzie wcześniej nie było żadnej infrastruktury. W tomie tym pojawiają się opisy koszar, magazynów, stajni, warsztatów, budynków sztabowych i obiektów szkoleniowych. Całość ukazuje ogrom pracy wykonanej w pierwszych latach niepodległości, kiedy państwo dopiero uczyło się funkcjonować jako całość.