Brehm Alfred Edmund  - Królestwo zwierząt, 1893 r.

Brehm Alfred Edmund  - Królestwo zwierząt, 1893 r. -

Brehm Alfred Edmund (1829-1884), zoolog niemiecki. W latach 1863-1864 dyrektor Muzeum Zoologii w Hamburgu, w 1869-1874 kierownik berlińskiego Aquarium. Uczestnik przyrodniczych wypraw naukowych do Azji i Afryki, które później opisał. Autor licznych prac popularnonaukowych o światowym rozgłosie. Główne dzieło Tierleben (tomy 1-6, 1864-1869, wydanie 4., opracowane przez O. zur Strassena, tomy 1-13, 1911-1918), dzięki któremu Brehm został nazwany "ojcem zwierząt", zostało przetłumaczone na wiele języków. W 1873 Tierleben wydano w przekładzie polskim i w opracowaniu W. Niewiadomskiego pt. Życie i obyczaje zwierząt na podstawie Brehma i innych autorów. Kolejne polskie wydanie dzieła ukazały się pt. Życie zwierząt (tomy 1-2, 1935-1936, tomy 1-4, 1962-1965). Królestwo (łac. regnum, l.mn. regna) – stosowana w systematyce organizmów kategoria systematyczna obejmująca spokrewnione typy (phylum) w zoologii, lub gromady (divisio) w botanice. Tradycyjnie, od czasów Karola Linneusza królestwo było uważane za kategorię systematyczną najwyższej rangi. Pod koniec XX w. systematycy wprowadzili wyższą od królestwa kategorię nazywaną domeną, nadkrólestwem lub cesarstwem. W nomenklaturze botanicznej i zoologicznej regulowanych przez Międzynarodowe Kodeksy Nomenklatury Botanicznej i Zoologicznej królestwo nadal jest uznawane za kategorię najwyższej rangi. Podkategorią królestwa jest podkrólestwo (subregnum). Natomiast stosowany czasem termin nadkrólestwo (superregnum), choć formalnie poprawny, używany jest w randze najwyższej kategorii systematycznej – domeny lub cesarstwa. Szwedzki biolog Karol Linneusz dzielił świat ożywiony na dwa królestwa, które nazwał Regnum Animale (zwierzęta) i Regnum Vegetabile (rośliny). Świat nieożywiony zaliczył do trzeciego królestwa – Regnum Lapideum (minerały). W 1866 Ernst Haeckel wprowadził królestwo Protista. Podział organizmów na trzy królestwa był stosowany do drugiej połowy XX wieku. ! Uwagi: Oprawa wytarta, zabrudzona i postrzępiona na krawędziach. Przednia oprawa oderwana od bloku książki. Zakurzone brzegi stron. Pożółkłe strony. Druk zachowany w stanie dobrym.