Botanika, 1934r

Botanika, 1934r - Jan Radomski

Jan Radomski (ur. 18 czerwca 1898 w Kamieniu, pow. Nisko, zm. 27 września 1977 w Szczecinie) – polski botanik, pedagog, autor podręczników szkolnych i akademickich. Ojciec Janiny Jasnowskiej i Marii Radomskiej. Wykształcenie przyrodnicze zdobył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i od 1923 rozpoczął pracę w szkolnictwie średnim jako nauczyciel biologii w Gimnazjum w Nisku. Pracował następnie w Gimnazjum w Brześciu n. Bugiem, gdzie jednocześnie zorganizował i prowadził Ośrodek Metodyczny Biologii Kuratorium Okręgu Szkolnego. Należał do grupy inicjatorów i pionierów nowoczesnych metod nauczania przyrody. W latach 1935-1939 był dyrektorem Gimnazjum i Liceum w Ostrołęce. W okresie okupacji niemieckiej – wysiedlony już w 1939 r. z Ostrołęki – zorganizował tajną szkołę średnią GOLESIN w Jarnutach, pow. Ostrów Mazowiecka w Generalnym Gubernatorstwie. W latach 1945-1949 był organizatorem i dyrektorem Gimnazjum i Liceum w Kamiennej Górze. Od 1949 rozpoczął pracę w szkolnictwie wyższym, najpierw na Uniwersytecie we Wrocławiu w Katedrze Systematyki Roślin, a następnie w Akademii Rolniczej w Szczecinie, gdzie od 1955 aż do przejścia na emeryturę w 1968 r. prowadził zorganizowane przez siebie Studium Zaoczne.

Od 1929 był współpracownikiem Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności[1].

Jako botanik-florysta badał roślinność Puszczy Sandomierskiej, torfowisk Białostocczyzny i Pomorza Zachodniego, zbiorowiska Doliny Odry na Ziemi Szczecińskiej i inne ciekawe obiekty przyrodnicze. Przeprowadził inwentaryzację i waloryzację morwy na obszarze całej Polski na potrzeby hodowli jedwabników i produkcji jedwabiu w Milanówku.

W 2007 w Ostrołęce został odsłonięty obelisk prof. Jana Radomskiego ufundowany przez Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej, znajdujący się na rondzie jego imienia.