Biblioteka Polska. 1861r.

Biblioteka Polska. 1861r. - Kazimierz Józef Turowski

Biblioteka (gr. βιβλιοθήκη bibliotheke; βιβλίον biblion – książka, θήκη thēkē – zbiornik) – instytucja kultury, która gromadzi, przechowuje i udostępnia materiały biblioteczne oraz informuje o materiałach bibliotecznych (swoich i obcych)[1]. W innym znaczeniu jest też nazwą samego budynku, pomieszczenia lub mebla zawierającego zbiory biblioteczne.

Biblioteki i ich zbiory stanowią dobro narodowe oraz służą zachowaniu dziedzictwa narodowego. W Polsce biblioteki organizują i zapewniają dostęp do zasobów dorobku nauki i kultury polskiej oraz światowej[2].

Materiały biblioteczne to zbiór dokumentów, które są gromadzone, przechowywane i udostępniane w bibliotekach. Klasyczne zbiory biblioteczne są mocno związane z nośnikami fizycznymi. Materiały dostępne w postaci cyfrowej są gromadzone i udostępniane w tzw. bibliotekach cyfrowych.

Kazimierz Józef Turowski (ur. 3 marca 1813, we wsi Tarnów k. Dobromila, zm. 28 grudnia 1874, Dobromil) – wydawca, folklorysta, poeta; gromadził i publikował materiały folklorystyczne: pieśni, bajki ludowe, przysłowia; w 1855 zapoczątkował serię «Biblioteka Polska» obejmującą głównie dzieła literatury staropolskiej; wydawca kilku czasopism, m.in. „Niewiasta” (1860 – 63); utwory poetyckie (m. in. Pierwiastkowe płody 1829).