Biblioteka Matematyczna - Zestaw 7 książek - Praca Zbiorowa
Biblioteka Matematyczna:
1. Nr 10 - Moszner Zenon, "O mierzeniu w matematyce", Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, 1961 r., 143 s., oprawa twarda.
Książka omawia podstawowe zagadnienia teorii miary. Do zrozumienia przedstawionych zagadnień wymagana jest jedynie podstawowa znajomość teorii granic ciągów, szeregów i funkcji.
2. Nr 24 - Gleichgewicht Bolesław, "Elementy algebry abstrakcyjnej", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1974 r., 207 s., oprawa twarda.
Książka omawia dział matematyki zajmujący się badaniem struktur algebraicznych oraz homomorfizmów zachowujących te struktury. Strukturami algebraicznymi są m.in.: grupy, pierścienie, ciała, moduły, ideały, przestrzenie wektorowe, grupoidy, algebry nad ciałami.
3. Nr 34 - Dąbrowski Andrzej, "O teorii informacji", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1974 r., 214 s., oprawa twarda.
Teoria informacji – dyscyplina zajmująca się problematyką informacji oraz metodami przetwarzania informacji, np. w celu transmisji lub kompresji. Naukowo teoria informacji jest blisko powiązana z matematyką dyskretną, a z jej osiągnięć czerpią takie dyscypliny jak informatyka i telekomunikacja.
4. Nr 35 - Rutkowski Aleksander, "Elementy logiki matematycznej", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1978 r., 199 s., oprawa twarda.
Logika matematyczna – dział matematyki, który wyodrębnił się jako samodzielna dziedzina na przełomie XIX i XX wieku, wraz z dążeniem do dogłębnego zbadania podstaw matematyki. Koncentruje się ona na analizowaniu zasad rozumowania oraz pojęć z nim związanych z wykorzystaniem sformalizowanych oraz uściślonych metod i narzędzi matematyki.
5. Nr 36 - Bednarczuk Jerzy, "Urok przekształceń afinicznych", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1978 r., 101 s., oprawa twarda.
Przekształcenie afiniczne, powinowactwo lub pokrewieństwo – przekształcenie geometryczne przestrzeni euklidesowych, odwzorowujące odcinki na odcinki. Są one homomorfizmami przestrzeni afinicznych, będących uogólnieniem przestrzeni euklidesowych, czyli spełniają one analogiczną rolę, co przekształcenia liniowe względem przestrzeni liniowych (również będących uogólnieniem przestrzeni euklidesowych).
6. Nr 37 - Szczerba Lesław W., "O mierze Jordana", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1977 r., 112 s., oprawa twarda.
Miara Jordana – formalizacja pojęcia rozmiaru, czyli np. długości, pola danej figury, objętości bryły. Nosi ona nazwisko francuskiego matematyka Camille'a Jordana, który wprowadził ją pod koniec dziewiętnastego wieku. Obecnie częściej stosuje się miarę Lebesgue'a będącą uogólnieniem miary Jordana na szerszą klasę zbiorów.
7. Nr 38 - Słupecki Jerzy, "Elementy arytmetyki teoretycznej", Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1980 r., 162 s., oprawa twarda.
Arytmetyka teoretyczna - nauka o liczbach. Zajmuje się definiowaniem różnych rodzajów liczb, działań na nich oraz wyjaśnianiem związków pomiędzy zdefiniowanymi zbiorami liczbowymi. Podstawowym zbiorem jest zbiór liczb naturalnych. Za pomocą liczb naturalnych można skonstruować kolejno: liczby całkowite, wymierne, rzeczywiste i zespolone. Pozostałe, bardziej skomplikowane rodzaje liczb powstają przez rozszerzenie poprzedniego rodzaju liczb. Tak więc definicje wszystkich rodzajów liczb opierają się na definicji liczb naturalnych, a co za tym idzie, problem niesprzeczności różnych systemów liczbowych sprowadza się do problemu niesprzeczności teorii liczb naturalnych.
