Biblia-wypisy z księgi/Makbet/Skąpiec/Dekameron/Dzieje Tristana i Izoldy/Pieśń o Rolandzie/Proces/Kandyd - W./Molier/Boccaccio G./Bedier J./Kafka F./Wolter Szekspir
Biblia-wypisy z księgi - 174 s., 1997 r. Książka zawiera fragmenty tekstów biblijnych, polecane przez MEN do analizy szkolnej, m.in.: stworzenie świata, wygnanie z Raju, Kain i Abel, ofiarowanie Izaaka, Dekalog, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami, Apokalipsa św. Jana. Wypisy zostały wzbogacone opracowaniem ze szczególnym uwzględnieniem ścieżek edukacyjnych związanych z Biblią. W wyborze tekstów podkreślone zostało znaczenie Biblii jako źródła motywów uniwersalnych, np. walki Dawida z Goliatem, wieży Babel, żony Lota, syna marnotrawnego, miłosiernego Samarytanina, a także wpływ na literaturę współczesną, np. wiersze Z. Herberta, Cz. Miłosza, W. Szymborskiej, M. Jastruna, T. Nowaka.
Makbet - 115 s., 1998 r. Makbet – tragedia Williama Shakespeare’a napisana około roku 1606, należy do najczęściej wystawianych i adaptowanych sztuk szekspirowskich, jest również najkrótszą tragedią jego autorstwa.
Skąpiec - 110 s. Harpagon, tytułowy skąpiec, ma dwoje dzieci, Kleanta i Elizę. Kleant zakochany jest w Mariannie, tak samo jak jego ojciec, a Eliza w Walerym. Muszą jednak ukrywać swą miłość ze względu na Harpagona. Marianna mieszka ze swoją chorą matką niedaleko Harpagona. Dziewczyna jest ładna, dobra, uczciwa ale niezbyt bogata, więc Kleant nie może liczyć na przychylność ojca. Walery nie zna swoich rodziców, nie posiada majątku, więc chce się wkraść w łaski Harpagona. Kleant zwierza się siostrze ze swoich uczuć. Nie domyśla się, że Eliza też jest zakochana. U Harpagona przejawia się niespotykanie duża miłość do pieniądza, nigdy o nim nie zapomina.
Dekameron - 141 s., 1997 r. Dekameron (z greckiego: dziesięć dni) – cykl stu słynnych nowel Giovanniego Boccaccia. Powstały w połowie XIV wieku, długo krążył w licznych rękopiśmiennych odpisach, by po z górą stu latach doczekać się oficjalnego wydania. Czytelnicy nie cieszyli się nim jednak zbyt długo – w połowie XVI wieku książka trafiła do kościelnego indeksu ksiąg zakazanych. I chyba tkwi w nim do dziś…
Dzieje Tristana i Izoldy - 110 s., 1998 r. Legenda Tristana i Izoldy jest najpiękniejszym, najgłębszym poematem miłości, jaki ludzkość kiedykolwiek stworzyła. Zawiera w najpełniejszym, najszlachetniejszym wyrazie to, co stanowi dominującą linię późniejszej literatury francuskiej, co odróżnia ją od wszystkich innych i stanowi tajemnicę jej uroczego na wszystkie inne oddziaływania. Wiecznie na nowo przeżywany problem miłości, wiekuista, tryumfalna apoteoza jej samej, wraz z całym bezmiarem jej nędz, kłamstw, jej wzniosłości i upodlenia, czci i bezhonoru, z całym pijaństwem szczęścia i tragizmem niedoli, to linia, która od Tristana i Izoldy, poprzez strofy Villona i Molierowskiego Alcesta, niezapomniane sylwety Manon Lescaut i kawalera de Grieux, poprzez Stendhala i Balzaca, Musseta i Verlaine'a, aż do całego teatru i powieści przedostatniej doby, aż do piosenki ulicznej Paryża, snuje się nieprzerwanie przez najświetniejsze karty literatury francuskiej i stanowi jej swoisty, nieprzeparty urok. Można powiedzieć, iż dusza nowo tworzącej się rasy w samym zaraniu młodości napiła się czarodziejskiego trunku z pucharu Tristana i Izoldy i że ów napój miłosny, mocny jak życie i mocniejszy nad śmierć, na wieki już krąży w jej żyłach.
Pieśń o Rolandzie - 109 s., 1997 r. Ogólnie mówiąc opowieść dotyczy wyprawy władcy Francji, Karola Wielkiego, do Hiszpanii, gdzie chrześcijański król-rycerz walczył z niewiernymi (saracenami), czyli wyznawcami wiary muzułmańskiej. Król niewiernych, Marsyl, wraz z francuskim posłem, Ganelonem, knują spisek przeciwko Rolandowi, ukochanemu rycerzowi Karola. Ganelon okłamuje władcę, że Marsyl jest gotów się poddać i wręcza cesarzowi symboliczny klucz do Saragossy. Karol Wielki wystawia tylną straż i wyrusza w stronę miasta. Musi się przeprawić przez góry. Tylną strażą dowodzi Roland.
Proces - 187 s., 1998 r. Proces – surrealistyczna powieść Franza Kafki. Pisarz rozpoczął pracę nad nią w roku 1914. Została wydana pośmiertnie, wbrew woli autora, przez jego przyjaciela Maxa Broda w roku 1925.
Kandyd - 119 s., 1998 r. Najsłynniejsza z powiastek Woltera, KANDYD, będąca krytyką optymistycznej filozofii G.W.Leibniza, ukazuje powszechność zła w świecie oraz rządzący losem ludzkim przypadek.
