Bernardi Papiensis faventini episcopi Summa Decretalium. 1860 r.

Bernardi Papiensis faventini episcopi Summa Decretalium. 1860 r. - Ern. Ad. Theod. Laspeyres

Ernst Adolf Theodor Laspeyres (ur . 9 lipca 1800 r. W Berlinie , 15 lutego 1869 r. W Halle (Saale) ) był niemieckim prawnikiem .  Syn fabrykanta Johann Ernst Christian Laspeyresa i jego żona Susanne Friederike (ur Runneke), przyszedł ze starej rodziny hugenotów . Otrzymał prywatną edukację w młodości i odwiedził od Wielkanocy 1818 Friedrichwerdersche High School , która była wtedy pod kierunkiem August Ferdinand Bernhardi (1769-1820) był. Ścisła historyczno-humanistyczna edukacja tej szkoły powinna towarzyszyć mu przez całe życie i przygotować go na wyższe wykształcenie. 9 października 1821 r. Przeniósł się na uniwersytet w Berlinie , gdzie entuzjastycznie podchodził do wykładów Friedricha Carla von Savigny . Studiował również z dnia 22 października 1821 do 3 października 1822 na Uniwersytecie w Getyndze i odbyciu służby wojskowej w Berlinie. To samo po zakończeniu poświęcił się studiom prywatnych niego w dniu 23 grudnia 1824 roku były ecclesia Christiana prohibittarum sistens historiam Dissertatio uinauguralis canonicae computationis et propter Nuptiarum sanguinis propinquiatem stopień naukowy doktor praw zdobytych. W dniu 15 stycznia 1825 habilitację zrobił na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Berlinie, gdzie wykładał głównie niemieckiego prawa kościelnego i prawa prywatnego. Ponadto złożył oświadczenia w sprawie prawa leśnego w 1830 roku przeniósł się do EberswaldeWydział leśnictwa uniwersytetu . Kiedy awansował w dniu 23 stycznia 1830 roku profesora nadzwyczajnego prawa, był z gabinetu Postanowieniem z dnia 22 marca 1831 roku następcą Friedricha Bluhme (1797-1874), profesor prawa prywatnego i kanonicznego na Uniwersytecie w Halle . W swoich wykładach zajmował się niemiecką historią prawniczą, niemieckim prawem prywatnym, prawem kościelnym i pruskim prawem ziemskim. Brał także udział w pracach organizacyjnych Uniwersytetu w Halle i był prorektorem Alma Mater w 1837/39 roku . Po tym, jak został zwolniony z tego zadania decyzją Rady Ministrów z 8 kwietnia 1844 r., Wstąpił do profesury na Uniwersytecie w Erlangen.gdzie uczył swoich studentów niemieckiego prawa prywatnego, feudalnego, handlowego i giełdowego, a także niemieckiej historii państwa i prawa. Tutaj także został prorektorem uczelni w 1845/46.