Bajka o pszczołach

Bajka o pszczołach - Bernard Mandeville

W The Grumbling Hive Mandeville opisuje społeczność pszczół, które postanawiają szukać moralności i cnoty i zatracają pożądliwość rzeczy materialnych, brak tej wady, która w sensie publicznym jest zaletą (chcesz mieć -i.e. dbasz i rozwijasz się) tracą swój dom, czyli brzęczący pień. Edycja z roku 1723 była przedstawiana jako krytyka sądów Middlesex (Grand Jury of Middlesex) i osądzana od czci i wiary w: London Journal przez dziennikarza o pseudonimie "Theophilus Philo-Britannus". Atakowali ją też Archibald Campbell (1691–1756) w swej Aretelogia (którą, zresztą przywłaszczył sobie Alexander Innes i opublikował pod własnym nazwiskiem w 1728), przez Campbella w 1733 roku (Enquiry into the Original of Moral Virtue). Bajka nadal była popularna mimo tych ataków (a może też częściowo dzięki nim) Fable... wydano znów w 1729, a w roku 1755 wyszła dziewiąta edycja tego dzieła (nieprawdopodobny sukces wydawniczy jak na XVIII wiek). Ciągle budziła zachwyt jednych, a kontrowersje drugich. George Berkeley zaatakował ją w swym dialogu Alciphron (1732) a John Brown w swych: Essay upon Shaftesbury's Characteristics (1751). Premier (1721–1742) Robert Walpole prawdopodobnie znał treść i tezy dzieł Mandeville'a, ponieważ jego rządy funkcjonowały według podobnych zasad; tj.: korupcja przynosząca ład w kraju i dostatek dla wszystkich.