Badenheim 1939

Badenheim 1939 - Aharon Appelfeld

Akcja powieści rozgrywa się w austriackim uzdrowisku (pierwowzorem mogło być np. Baden), wiosną 1939. Jak w każdym sezonie zaczynają tutaj zjeżdżać "do wód" przedstawiciele zamożnej i średniej klasy Żydów z całej Austrii. Są to ci sami goście co w poprzednich latach, posiadający swoje zwyczaje i upodobania. Nic początkowo nie zwiastuje tragicznego losu, jaki ma ich spotkać już niedługo. Sezon upływa przy muzyce i dobrym jedzeniu. Jednak z czasem zaczyna narastać duchota wokół kurortu. Pojawiają się uregulowania dotyczące życia i ograniczenia w różnych sferach. W końcu uzdrowisko zostaje ogrodzone, a wewnątrz pozostają tylko Żydzi. Wszystko to odbywa się w bardzo kulturalny sposób - prawie wszyscy ze znajdujących się w Badenheim są przekonani, że wyjadą do Polski, gdzie uzyskają możliwość osiedlenia się i rozpoczęcia nowego, normalnego życia w czymś na kształt państwa żydowskiego. Polska i życie w niej, a także cechy narodu polskiego, urastają do najważniejszych tematów rozmów w kurorcie. W końcu Żydzi zostają zaprowadzeni na dworzec kolejowy do podstawionych wagonów bydlęcych. Jeden z bohaterów, doktor Pappenheim, do końca przekonany o dobrych intencjach władz, wygłasza ostatnią kwestię: Skoro wagony są takie brudne, to znaczy, że droga nie może być daleka.