Aztekowie

Aztekowie - Inga Clendinnen

Książka poświęcona jest cywilizacji Azteków z ostatniego okresu istnienia ich państwa przed przybyciem Hernando Cortesa i podbojem hiszpańskim w 1521 r. Autorka omawia struktury socjalne w mieście Tenochtitlán, stolicy imperium; próbuje zinterpretować wierzenia azteckie oraz specyficzny, rozbudowany rytuał religii, którego podstawę stanowiło składanie masowych ofiar z ludzi; przedstawia świat wojowników, apłanów, kupców i kobiet; porusza także pewne aspekty sztuki sakralnej. Aztekowie zazwyczaj nazywali siebie terminem Mexica (wym. Meszika), nadanym im według ich wierzeń przez boga Huitzilopochtli, od którego wywodzi się współczesna nazwa Meksyku lub Tenochca (mieszkańcy Tenochtitlanu). Termin Azteca pierwotnie oznaczał „ludzi z Aztlán” i odnosił się jedynie do niewielkiego koczowniczego plemienia, które (jako ostatnie spośród wszystkich ludów Ameryki Środkowej) przybyło z północy na obszar Płaskowyżu Meksykańskiego w XIII wieku. Z czasem jednak ludowi temu udało się podbić i częściowo zasymilować wiele innych ludów, przez co Aztekowie stali się mniejszością w samym Tenochtitlanie. Termin "Aztekowie" był popularny w pracach naukowych XIX i XX w., w odniesieniu do Mexików jako założycieli i mieszkańców Tenochtitlanu. Nadal jest używany na określenie plemion zamieszkujących centralny obszar imperium azteckiego, czyli Dolinę Meksyku, i posługujących się językiem nahuatl, niekiedy również ujarzmionych przez nich plemion mieszkających poza Doliną Meksyku, ale o wspólnym języku i kulturze.