Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) był genewskim pisarzem tworzącym w języku francuskim, filozofem, pedagogiem oraz teoretykiem muzyki. Jego myśl i publikacje stanowiły inspirację dla przywódców rewolucji francuskiej. W swoich poglądach Rousseau wyrażał sprzeciw wobec postępu i rozwoju cywilizacji, w których upatrywał przyczyn wszelkiego zła. Wiele jego utworów umieszczonych zostało w indeksie ksiąg zakazanych - spisie dzieł, których nie można było czytać, posiadać i rozpowszechniać bez zezwolenia władz kościoła. Do jego najważniejszych dzieł zaliczają się m.in. „Rozprawa o nowej muzyce", „Rozprawa o naukach i sztukach", „Julia, czyli Nowa Heloiza", czy też „O umowie społecznej".
