Atlas Polski 1916 r.

Atlas Polski 1916 r. - Eugeniusz Romer

Eugeniusz Mikołaj Romer (ur. 3 lutego 1871 we Lwowie, zm. 28 stycznia 1954 w Krakowie) – polski geograf, kartograf i geopolityk, twórca nowoczesnej kartografii polskiej, współzałożyciel Książnicy-Atlasu; brat Jana, ojciec Witolda i Edmunda. Profesor Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie (od 1911) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (od 1946), honorowy profesor uniwersytetu lwowskiego (od 1931). Doktor honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego (od 1934) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (od 1947). Członek Polskiej Akademii Nauk (od 1952) oraz towarzystw naukowych w kraju i na świecie. Wiceprezydent Międzynarodowej Unii Geograficznej. ...Po wojnie osiadł w Krakowie, gdzie objął katedrę geografii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz kierownictwo krakowskiego Instytutu Geograficznego. Był współzałożycielem reaktywowanej w 1946 roku spółki akcyjnej Książnica Atlas we Wrocławiu, która wydała pod jego redakcją szereg atlasów Polski i świata. Jako pierwszy wydzielił regiony klimatyczne w Polsce. Eugeniusz Romer uznawany jest za twórcę nowoczesnej kartografii polskiej. Urodzony we Lwowie 3 lutego 1871 roku, wykształcenie zdobył na Uniwersytecie Jagiellońskim, u Alfreda Kirchoffa w Halle oraz w rodzinnym Lwowie, gdzie na Uniwersytecie Jana Kazimierza uzyskał tytuł doktora i habilitację. Przez wiele lat pracował jako pedagog. W 1904 roku opracował nowatorską Geografię dla klasy pierwszej szkół średnich, a cztery lata później opublikował Atlas geograficzny, który stał się fundamentem polskiej kartografii szkolnej. W roku 1911 został profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Geografii Uniwersytetu Lwowskiego. Po wojnie, w latach 1945–1946 kierował Katedrą Geografii i Instytutem Geograficznym UJ, a do 1952 konsultował prace Instytutu Kartograficznego swego imienia we Wrocławiu. U schyłku życia posiadał w swoim dorobku ponad 800 prac własnych i recenzji, 60 atlasów, 140 map i 4 globusy. Za jedno z jego największych dokonań uznaje się Geograficzno-statystyczny atlas Polski, którego pierwsze wydanie (1916 r.) znajduje się wśród obiektów zaprezentowanych na wystawie. Atlas, podobnie jak Wojenno–polityczna mapa Polski (1916 r.), był niezwykle ważnym narzędziem w uzasadnianiu polskich aspiracji terytorialnych na konferencjach pokojowych w Paryżu i Rydze. Atlas – zbiór map różnotematycznych, swoim odwzorowaniem obejmujący określony obszar Ziemi i zazwyczaj wydany w postaci książkowej, jednolicie opracowanym (przy użyciu tych samych odwzorowań kartograficznych, jednolitych metod prezentacji, czcionek (fontów) i barw). Od końca XX wieku atlasy mogą ukazywać się także w postaci elektronicznej (np. atlasy na CD-ROM-ach, atlasy internetowe). Atlas często oprócz map zawiera także tabele statystyczne, wykresy, fotografie i ilustracje.