Astronawigacja

Astronawigacja - Antoni Ledochowski

Antoni Ledóchowski, właśc. Antoni hr. Halka-Ledóchowski, pseud. "Antoś", "Ledóch", "Dziadek" herbu Szaława (ur. 13 czerwca 1895 w ówczesnym Drahotusch, obecnie Drahotuše wchłoniętych przez Hranice na Morawach, zm. 22 sierpnia 1972 w Szczecinie) – oficer austriackiej i polskiej marynarki wojennej (kapitan marynarki) i handlowej (kapitan żeglugi wielkiej); nestor polskiego szkolnictwa morskiego, wykładowca w szkołach morskich w Tczewie, Gdyni i Szczecinie. Jeden z pierwszych wykładowców Szkoły Morskiej w Tczewie. Wykładał matematykę, dewiację magnetyczną kompasów, astronomię i locję. Od 1930 do 1939 pracował w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. Po wybuchu II wojny światowej został na krótko aresztowany, a następnie osiadł w Krakowie, gdzie pracował jako urzędnik. Po przeniesieniu się wraz z m.in. kpt. Maciejewiczem do Szczecina organizował tu wydział nawigacyjny otwartej 1 stycznia 1947 Państwowej Szkoły Morskiej. W 1953 ze względu na pochodzenie zmuszony został do przeniesienia się do pracy w szczecińskim urzędzie morskim. Od 1958 pracował w PŻM. W 1963 powrócił do pracy w szkolnictwie morskim jako wykładowca astronawigacji w Państwowej Szkole Rybołówstwa Morskiego w Szczecinie, gdzie pracował do przejścia na emeryturę w 1965. Ledóchowski był autorem m.in. pierwszych w niepodległej Polsce podręczników do nawigacji: „Astronomia żeglarska” (1928), „Tablice nawigacyjne” (1933), „Kurs nawigacji” (1942), „Astronawigacja”, „Dewiacja kompasu”. Zmarł 22 sierpnia 1972 i został pochowany w kwaterze zasłużonych szczecińskiego Cmentarza Centralnego.