Apologetyka podręczna 1923 r.

Apologetyka podręczna 1923 r. - St. Bartynowski

Stanisław Antoni Rudolf Bartynowski SJ (ur. 17 kwietnia 1870 w Krakowie, zm. 31 stycznia 1947 w Warszawie) – ksiądz katolicki, teolog i apologeta.

Prawo kanoniczne i teologię studiował w Innsbrucku. Święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie w roku 1898. Do zakonu jezuitów wstąpił w 1901 roku, a w latach 1903-1905 był katechetą w Nowym Sączu, później prefektem domu zakonnego w Krakowie, a w 1907 wykładowcą historii i geografii w Gimnazjum oo. Jezuitów w Chyrowie. Pełnił też funkcję cenzora ksiąg religijnych i kapelana więziennego w Krakowie. Od roku 1918 był ojcem duchownym w Chyrowie, a od 1920 w seminarium diecezji łucko-żytomierskiej. W latach 1921-1923 wykładał apologetykę i liturgikę w seminarium duchownym w Gnieźnie. W latach 1925-1929 pełnił funkcje superiora w Bukareszcie. Po powrocie do polski współredagował pismo Sodalis Marianus. Autor Apologetyki podręcznej (Kraków 1911, Warszawa 1948[1]). Pierwsza edycja tego dzieła była przeróbką Kleine Apologetik J. Lindena. Wydał również pracę pt. Veni Creator. Nowenna i rozważania o Duchu Świętym (Kraków 1913, 1924) i Przygotowanie do spowiedzi i komunii św. (Warszawa 1946[2], 1951). Przełożył na polski dzieło P. Suau Saint François de Borgia (Paryż 1905, Święty Franciszek Borgiasz, Kraków 1931[3]).