Apokryft Nowego Testamentu

Apokryft Nowego Testamentu - Daniel Rops

Nowy Testament składa się aż z 27 ksiąg. To całkiem spory materiał tekstowy, ale trzeba powiedzieć, że w starożytności było znacznie więcej pism o charakterze religijnym. Całokształt tego typu dzieł, które nie zaliczają się do Biblii, nazywa się często apokryfami Nowego Testamentu.

Słowo apokryf oznacza: nieznany, tajemny, co odnosi się zwykle do niewiadomego pochodzenia. Natomiast określenie: Nowego Testamentu jest w tym przypadku mylące, ponieważ mówimy tutaj o pismach, które jak na ironię do niego nie należą… Jest to jednak dość często spotykane określenie na te wszystkie dzieła religijne, które swoim charakterem, tematyką lub nawet przypisanym autorstwem nawiązują do ksiąg Nowego Testamentu.[1]

W związku z tym, na wzór biblijny, dzieli się je na cztery grupy: ewangelie (opisujące życie Jezusa na Ziemi), dzieje (mówiące o historii pierwszych chrześcijan), listy (stanowiące formę korespondencji) i apokalipsy (czyli opisy wizji proroczych).[2]

W wielu przypadkach trudno jest określić, czy dane pismo próbuje nawiązywać do charakteru ksiąg Nowego Testamentu. Co bowiem począć z listami o tematyce religijnej, które przesyłali do siebie pierwsi chrześcijanie, ale ich treść nie wskazuje, żeby autorzy uznawali swoje dzieła za w jakikolwiek sposób natchnione?
Lista apokryfów jest więc sprawą otwartą, a przyporządkowanie do nich dzieł starożytnych – bardzo swobodne.[3]