Apokalipsa św Jana

Apokalipsa św Jana - Waldemar Chrostowski

Jan Paweł II, papież, a jednocześnie filozof i poeta, odkrywa takie bogactwa księgi biblijnej, które dla innych komentatorów pozostawały niezauważone albo były i są przez nich podejmowane wybiórczo lub cząstkowo. Z mądrością cenionego i uznanego filozofa stara się o ogląd całości, uchwycenie tego, co naprawdę najważniejsze; z wrażliwością poety dotyka strun czułych i subtelnie obecnych w tekście świętym. Nad wszystkim dominuje umiejętność uprawiania teologii, która ze swojej natury jest fides quaerens intellectum, wiarą szukającą zrozumienia. Ale zrozumienie, jakiego nabywamy, nie pochodzi z czysto intelektualnego badania i dociekań, nie jest wyłącznie rezultatem sprawności w dokonywaniu literackiej czy filologicznej analizy tekstu. Karmi się ono przede wszystkim mocą i głębią wiary w Jezusa Chrystusa, tej wiary, która – jak podkreślił papież w encyklice Fides et ratio – stanowi drugie, obok rozumu, skrzydło, na którym człowiek wznosi się do Boga.