Anders Władysław - Bez ostatniego rozdziału

Anders Władysław - Bez ostatniego rozdziału - Anders Władysław

Wspomnienia generała Andersa z lat 1939-1946. Jako oficer Wojska Polskiego, walczący we wrześniu 1939 roku, więzień Łubianki, zasłużył się m.in. wyprowadzeniem tysięcy Polaków z Rosji. Po wojnie jego żołnierzy represjonowano, a pamięć o samym generale starano się wymazać ze świadomości społeczeństwa polskiego. Władysław Albert Anders (ur. 11 sierpnia 1892 w Błoniu, zm. 12 maja 1970 w Londynie) – generał broni Wojska Polskiego, Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w latach 1944–1945, następca Prezydenta RP w latach 1950–1954. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji, czynnie uczestnicząc w działaniach politycznych polskiego wychodźstwa. 26 września 1946 r. Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, na podstawie ustawy z 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego, pozbawił Andersa obywatelstwa polskiego i stopnia generała w związku z „przyjęciem bez zgody właściwych władz polskich, urzędu publicznego w państwie obcym, a to podejmując się funkcji współorganizowania Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczeń, będącego formacją paramilitarną stanowiącą część armii brytyjskiej”