Aleksander Gierymski

Aleksander Gierymski - Julian (oprac.) Starzyński

56 ilustracji w tekście, ponadto na osobnych kartach 189 reprodukcji obrazów olejnych, rysunków, gwaszy i akwarel oraz XXII reprodukcji wielobarwnych. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli realizmu, prekursor luministycznych i kolorystycznych eksperymentów w malarstwie polskim końca XIX w. Urodzony w 1850 w Warszawie, zmarł w 1901 w Rzymie. Pochodził z rodziny inteligenckiej, od pokoleń osiadłej w Warszawie. Był młodszym bratem malarza Maksymiliana Gierymskiego. W 1867 rozpoczął naukę w warszawskiej Klasie Rysunkowej, zapewne pod kierunkiem Rafała Hadziewicza. Studia kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium - w latach 1868-69 u Georga Hiltenspergera, Alexandra Strähubera i Hermanna Anschütza, 1870-72 w klasie kompozycji Karla Piloty'ego. W 1869 wspólnie z bratem uczęszczał do prywatnej pracowni Franza Adama. W tym okresie zaczął współpracować jako ilustrator z czasopismami warszawskimi (m.in. z "Kłosami", "Tygodnikiem Ilustrowanym"), z czasem również z niemieckimi i austriackimi. W 1871 podróżował z Maksymilianem do Włoch. (Wenecja, Werona), bezpośredni kontakt z włoskim malarstwem renesansowym wywarł istotny wpływ na charakter jego młodzieńczej twórczości. Towarzyszył choremu bratu również podczas jego pobytu w alpejskich miejscowościach kuracyjnych.