Administracja Publiczna I Prawa Człowieka Ujęcie Systemowe I Międzynarodowe

Administracja Publiczna I Prawa Człowieka Ujęcie Systemowe I Międzynarodowe - Izabela Zawiślińska (red.)

Niniejsze opracowanie stanowi próbę interdyscyplinarnego ujęcia ewolucji, zasad i mechanizmów funkcjonowania administracji publicznej w kontekście modernizacji znaczenia praw człowieka we współczesnych uwarunkowaniach krajowych i międzynarodowych. Podjęto w nim także wyzwanie sformułowania uniwersalnych konkluzji i zaleceń zarówno dla jednostek odwołujących się do kanonu wolności i praw w państwach demokratycznych, jak również dla organów administracji publicznej. Należy bowiem mieć na uwadze, że prawa człowieka są podstawą ułożenia relacji między jednostką i państwem, a tym samym wizji rządów ustawy i jej sensu w demokracji. Rozważania poświęcone tej fundamentalnej kwestii dotyczą wrażliwych aspektów i wręcz filozoficznego podejścia, w którym podkreśla się, że w trakcie życia człowiek ma świadomość owego życia i możliwość utrzymania, ale poza jego wolą jest źródło, a także uzasadnienie życia. Dlatego też jedyną daną, którą dysponuje istota ludzka, jest nakaz utrzymania owego życia wedle najwyższej świadomości, kwestionującej eksploatację człowieka, tj. nieuczciwe przejmowanie jego energii zwłaszcza za pomocą nieprawych ustaw.
Wspomniana nieprawość i jej kierunki uwidaczniają się przede wszystkim na tle charakteru zmieniających się u władzy ideologii, które "organizują" ludzki świat życia. Uniwersalność zasady życia i godności człowieka sprawia, że tylko jako retoryczne wydaje się pytanie o to, czy ten, kto mając rządy, tą drogą ogranicza zasadę życia innego i tym samym nie godzi we własną zasadę życia, czy też ten, kto dąży do pozbawienia godności innych, sam jej równocześnie nie traci. Retoryczne będzie więc i pytanie o godność parlamentarzystów stanowiących poliberalne bezprawne ustawy, które na zasadzie siły władzy pozbawiają ludzi wolności pracy, nauczania, swobody poglądów czy godziwych dochodów, a czynią tak tylko dlatego, że do utrzymania mają poliberalną wolność rynków finansów i wyłącznie tego, co im się opłaca. Przemocy kapitalizmu finansowego towarzyszy rozwój ludzkiej cywilizacji inteligentnych maszyn, ale wykorzystanie sztucznej inteligencji jest sprawą uzyskiwania przewagi nie tylko przez władzę prywatną (korporacje), ale i publiczną - rządy, co stawia kwestię ograniczania wolności jednostki. W warunkach "cywilizacji maszynowej" pojawia się konieczność wydobycia treści nowych wolności i praw człowieka oraz ich gwarancji, a także unowocześnienia wizji i praktyki tradycyjnych wolności i praw człowieka.