Adam Mickiewicz Dzieła 15 Tomów

Adam Mickiewicz Dzieła 15 Tomów - Adam Mickiewicz

Tom I Wiersze - 1948r. - 519 stron

Tom II Powieści poetyckie - 1948r. - 310 stron

Brak Tomu III

Tom IV Pan Tadeusz - 1948r. - 442 stron

Tom V Pisma prozą cz.1. - 1950r. - 456 stron

Tom VI Pisma prozą cz.2. - 1950r. - 259 stron 

Tom VII Pisma prozą cz.3. - 1950r. - 308 stron

Tom VIII Literatura słowiańska - 1952r. - 394 stron 

Tom IX Literatura słowiańska - 1952r. - 254 stron

Tom X Literatura słowiańska - 1952r. - 468 stron

Tom XI Literatura słowiańska - 1953r. - 576 stron 

Tom XII Trybuna ludów - 1955r. - 455 stron

Tom XIII Pisma różne - 1955r. - 271 stron 

Tom XIV Listy cz.1. - 1953r. - 579 stron 

Tom XV Listy cz.2. - 1954r. - 623 stron 

Tom XVI Listy cz.3. - 1955r. - 683 stron 

Adam Bernard Mickiewicz (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz polityczny, publicysta, tłumacz, filozof, działacz religijny, mistyk, organizator i dowódca wojskowy, nauczyciel akademicki.

Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (zaliczany do grona tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański.

Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Narodowy poeta Polski, Litwy i Białorusi. Działacz niepodległościowy, organizator polskich oddziałów do walki z Rosją, bonapartysta.

Jego dzieła L’Église officielle et le messianisme oraz L’Église et le Messie umieszczone zostały w Indeksie ksiąg zakazanych Kościoła katolickiego (index librorum prohibitorum) dekretami z 1848.