Literatura faktu – zestawienie najlepszych książek

2 sierpnia 2021 wserwin 0 min read Brak Komentarzy

Literatura faktu – zestawienie najlepszych książek

2 sierpnia 2021 Admin No Comments

Przygotowana przez nas subiektywna lista najlepszych książek z literatury faktu, przedstawia realne oblicze świata, zmuszające do refleksji i pozwalające na poznanie różnych perspektyw ważnych wydarzeń i zjawisk, o których warto wiedzieć, czytać i rozmawiać.

„27 śmierci Toby’ego Obeda” Joanna Gierak-Onoszko 

Wstrząsający reportaż, który powstał na podstawie rozmów autorki z rodowitymi Kanadyjczykami. Książka pokazuje drugie, surowe oblicze Kraju Klonowego Liścia. Tytułowy bohater został zabrany rodzicom i umieszczony w szkole z internatem w wieku 4 lat. Urodził się jako Inuk i chciano go wychować na jak mniemano, cywilizowanego i ułożonego katolika. Aby osiągnąć swój cel pracownicy stosowali nieludzkie metody. Dzieci były bite, gwałcone, głodzone i poniżane. Obdarto je z własnego ja. Reportaż opowiada o losach ocalonych dzieci, pokazuje tło historyczne oraz to, jak kształtował się system, który bezlitośnie niszczył najmłodszych. Ogrom krzywdy i cierpienia przedstawiony w książce jest trudny do zniesienia, jednak z pewnością jest to niezapomniana pozycja, po którą warto sięgnąć.

„21 lekcji na XXI wiek” Yuval Noah Harari 

Książka – objawienie, zbiór rozważań, które otwierają głowę i uwalniają umysł. Harari przedstawia syntezę zagrożeń i szans ludzkości podaną w błyskotliwej i prowokującej formie. W prosty sposób ujmuje najtrudniejsze sprawy. Jest neutralny i nie uderza w żadną grupę społeczną. Opisując problemy, z którymi musi mierzyć się współczesny świat robi to z pewną dozą pokory, zrozumienia i empatii. Pozwala nam także zrozumieć, jak może wyglądać przyszłość oraz tłumaczy, jak powinna wyglądać, abyśmy nie podążali ku zagładzie i destrukcji obecnego porządku.

„Sapiens. Od zwierząt do bogów” Yuval Noah Harari 

Publikacja o tematyce historycznej, jednak nie skupia się na przekazywaniu suchych faktów, postaci i dat. Oprócz wiedzy z zakresu historii autor sięga także po informacje z dziedziny biologii i psychologii. Przedstawia całą ludzkość od prehistorii do czasów współczesnych. Poświęca miejsce na opisanie tysięcy lat pomijaniach w tego typu publikacjach ze względu na brak źródeł oraz umiejscawia je na osi czasu w stosunku do historii nauczanej w szkołach. W książce nie brakuje schematów graficznych i diagramów, które ułatwiają zrozumienie zależności pomiędzy danymi zjawiskami. Autor pokusił się także o omówienie największych rewolucji – poznawczej, rolniczej, przemysłowej czy naukowej. Skupił się na wpływie religii i dominacji ludzkiego gatunku nad zwierzętami. To pasjonująca lektura napisana klarownym i prostym językiem.

„Homo Deus. Krótka historia jutra” Yuval Noah Harari 

Harari przedstawia możliwe kierunki rozwoju cywilizacji. Swoje założenia opiera na fundamentach naukowych. Autor nie przekazuje natchnionych wizji, a zimne kalkulacje i analizy tego, co ma już miejsce. Zastanawia się nad ewolucją człowieka wyposażonego w najnowsze osiągnięcia naukowe i technologiczne, a także tłumaczy, że humanizm stał się niemal na całym świecie religią pod przykrywką formy liberalnej, społecznej i ewolucyjnej.

„13 pięter” Filip Springer 

Reportaż skupia się na przedstawieniu Polski tuż po odzyskaniu niepodległości aż do czasów współczesnych. Podejmuje tematykę jednej z podstawowych potrzeb człowieka, czyli posiadania własnego mieszkania. Ukazuje, jak działa polityka mieszkaniowa w naszym kraju. Punktuje nieprzemyślane i krótkowzroczne decyzje podejmowane w tym zakresie, a także opisuje nienasycony rynek banków i deweloperów wykorzystujących swoich klientów. Tematyka książki jest aktualna, poruszająca, skłaniająca do przemyśleń i dotycząca wielu z nas. Warto po nią sięgnąć choćby z tych względów i docenić kunszt pisarski Springera oraz ogrom pracy, którą włożył w napisanie tego reportażu.

„Nie zdążę” Olga Gitkiewicz 

Reportaż o ludziach, którzy są wykluczeni komunikacyjne. Autorka przeprowadza z nimi rozmowy, w których dzielą się tym, że wszędzie mają za daleko. Pokonują trasy zatłoczonymi autobusami, spóźnionymi pociągami lub zostają na miejscu, bo oczekiwany transport nie nadjechał. Dowiadujemy się, jak wyglądał upadek PKS oraz transformacja PKP. Rozwój tego drugiego powoduje postępujące wykluczenie komunikacyjne. Ma ono realny wpływ na życie zwykłych ludzi, którzy nie mogą dojechać do pracy, szkoły, lekarza, nie mówiąc już o tak przyziemnych rzeczach, jak korzystanie z rozrywki.

„Cudowna” Piotr Nesterowicz 

30 maja 1965 roku nastoletniej Jadwidze objawia się Matka Boska. Okoliczni mieszkańcy wpadają w religijny zachwyt i histerię, z kolei sąsiedzi dziewczynki z zawiścią patrzą na to, jak jedna z najbiedniejszych rodzin ląduje na świeczniku. Pojawiają się pielgrzymi, niedowiarkowie oraz milicja, która ma uciszyć ludność i nie dopuścić do rozprzestrzeniania się informacji o cudzie. Po pięćdziesięciu latach autor powraca do Zabłudowa na Podlasiu i rozmawia z żyjącymi świadkami wydarzenia oraz dorosłą już Jadwigą.

„Biała gorączka” Jacek Hugo Bader 

Reporter przemierza łazikiem trasę z Moskwy przez Kazań, Czelabińsk, Nowosybirsk, okolice jeziora Bajkał aż do Władywostoku. Każdy rozdział stanowi opowieść nie o miejscach, a o ludziach. Często są to bezdomni, narkomani, alkoholicy, czy osoby, które po prostu nie miały szczęścia. Hugo Bader mistrzowsko tworzy portery, przybliżając tragiczne historie owdowiałych kobiet z Doniecka, które straciły mężów w katastrofie w kopalni im. Zasiadki. Opowiada o rdzennych mieszkańcach azjatyckich republik, których wyniszcza alkohol. Pokazuje, na ile sposobów może zabić wódka, jak niszczy rodziny i całe społeczności. Autor zabiera nas w podróż po świecie, który jest jednocześnie blisko i daleko. Książka fascynuje, przeraża i nie można się od niej oderwać.

„Dziewczyny z powstania” Anna Herbich-Zychowicz 

Zbiór jedenastu historii opowiedzianych przez kobiety – uczestniczki powstania. Pochodzą z różnych grup społecznych, są w różnym wieku, ale łączy je powstanie. Przedstawiają 1 sierpnia 1944 roku ze swojej perspektywy. Każda z nich zapamiętała go inaczej. Były łączniczkami, sanitariuszkami, żonami, matkami. Towarzyszyły im różne emocje. Z pewnością nie były przygotowane na 63 dni walki o życie, widoku rannych i zabitych. Jednak gdyby miały podjąć decyzję jeszcze raz, zrobiłyby to samo. To historie o odwadze, bohaterstwie i poświęceniu. Niezwykła książka o kobietach, które przeżyły.

„Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” Swietłana Aleksijewicz 

Historie kobiet, które walczyły w czasie wojny, pracowały jako sanitariuszki, lekarki, praczki, szwaczki, czy kucharki. Pochodziły z różnych środowisk, a łączyła ich chęć przeżycia. Tragiczne i wstrząsające opowieści wojenne przeplatają się z przyziemnymi potrzebami oderwania się od piekła, które przechodziły, jak choćby chęcią umalowania sobie ust, czy zakręcenia loków. Po wojnie zostały odstawione na boczny tor, frontowi koledzy zapomnieli, ile im zawdzięczają, uznano je za niepotrzebne. Nie chciano wysłuchiwać tak potwornych historii, stąd kobiety po wojnie musiały stoczyć drugi bój o swoje dobre imię, pamięć i prawdę.

Brak Komentarzy

Odpowiedz

[FM_form id=”1″]

NAJNOWSZE WPISY

×